GreenGrove Story

Kolejny raport ;)

2012-02-12T10:52:00.002Z

"Ł"obuzy skończyły dziś 2 tygodnie!!

Zmieniły sie od swoich urodzin bardzo, z coraz większym zainteresowaniem spoglądają na świat poza porodówką :) Siadają w szeregu - jak żołnierze na musztrze i tak patrzą na świat:

Wyrastają na kolorowe, kochane łobuziaki :)

Łapa Pstrokata to urodzona modelka, Łowca Cichy - przytulak jakich mało, Łapserdak Rudy - wiecznie przy mlekopoju, Łobuz Czarny - czarny i ciekawski, Łatka Mała wcale nie mała i Łuna Płonąca, która już mnie swym ciepłem ogrzewa, śliczna i delikatna ... ;)

Nie są takimi rozbójnikami jak Lki, jeszcze nie nie próbują się nawzajem zagryzać, ale już widać, że jeszcze moment i ruszą do boju! Na razie maluszki mają ciężkie życie - mleczka starcza ale nadmiaru nie ma, żeby rosnąć muszą się nieźle napracawać, a konkurencja do maminego mleka duża. Na szczęście za tydzień będzie można je już podkarmiać - nie mogę się już tego momentu doczekać. Wreszcie brzuszki będą pełniuteńkie, a koteńki najedzone jak bąki ;)

Minki też już potrafią robić słodkie, ot tak jak Łatka tutaj:

Ten weekend miał dla nas słodko-gorzki smak. Słodki, bo w domu pełnym kociaków inny być nie może, a gorzki, bo pożegnaliśmy naszego ukochanego Eye of a Tiger GreenGrove*PL.

Nasz dwulatek zamieszkał z uroczą rodziną - i to te gorzkie chwile mocno osłodziło :) . Będzie miał taki dom o jakim dla niego marzyliśmy :):):) Teraz Tigerek aklimatyzuje się w nowym miejscu i poznaje swoją nową rodzinę. A my trzymamy mocno kciuki za to, by ten proces przebiegł jak najłagodniej i jak najszybciej !!

Wszystkiego najlepszego dla Ciebie i Twoich nowych opiekunów kochanie :):):) Razem z Karinką ślemy Ci moc dobrych myśli !!!!!!!!!!

Ale się porobiło !!!

2012-02-10T09:53:00.000Z

Od początku miałam wątpliwości. Od początku nie byłam pewna. I w końcu okazało się, że Łebska Kreska potrafi robić numery! Najlepszy jest taki, że Łebska Kreska od teraz zwie się Łowca Cichy - okazał się być kocurkiem !!!!

Oto dowód, jak bardzo kociaki potrafią człowiekiem zakręcić :):):)

A tymczasem cała jedenastka kociaków rośnie. "Ł"obuzy otworzyły oczy i ćwiczą chodzenie, "L"ki uczą sie jeść, wciąż nie wychodzą z porodówki, za to w jej wnętrzu rozrabiają jak najęte :)

Dziś chciałam Wam przybliżyć rodzyneczka wśród "L"ek - jedynego rudzielca w tym miocie, kocurka o imieniu Lari Malari :):):)

Jego imię oznacza tyle co "Tygrysie Wzgórza". Otrzymał je, ponieważ pomimo tego, że jest solidem posiada piękne tygrysie pręgi na swoim cudownie rudym futerku :):):)

Może tego na zdjęciach nie widać, ale Lari ma w sobie sporo z tygrysa. Nie tylko barwę, ale też sposób poruszania się, choć w wydaniu kilkutygodniowego kociaka wygląda to dość zabawnie ;)

Jest mistrzem słodkich minek i groźnych spojrzeń :) Jeszcze nie w pełni łapie, o co w tym życiu chodzi, kto jest wrogiem a kto przyjacielem ;) Kocha mizianie, ale widząc zbliżającą się do niego dłoń - na wszelki wypadek groźnie fuka - aż do pierwszego dotyku - wtedy się rozaniela i wystawia brzuś do mizianek - jak powyżej :):):) Jest wtedy naprawdę rozbrajający :):):):)

I tak sobie rośnie nasz rudy rodzyneczek. Z pełnym brzuszkiem, w cieple i przy dbającej o niego bardzo mamie. Słodki bobas zapowiadający się na dumnego Pana Kota :).

Poranny raporcik :)

2012-02-07T10:21:00.000Z

Dziś nasze Lki zaczęły czwarty tydzień życia. Z tej okazji zostały po raz pierwszy poczęstowane czymś innym niż mleko matki. Był to indyk z serii "naturalnie proste" gerbera.

Lki zaskakują od początku szybkością rozwoju, ale to co się dziś działo, przekroczyło wszelkie moje najśmiejsze oczekiwania!!! Kociaki, które nigdy wcześniej nie próbowały pokarmów stałych, wystartowały do mięska z zębami, gryzły, zajadały i nie było żadnych prób ssania!!!! Czegoś takiego moje oczy jeszcze nie widziały :):):)

Widać, że ten miocik zamierza czerpać z życia pełnymi garściami i nie da się w tej sztuce prześcignąć :):):) Jak takie Lki wbiegną na tor życia, to ratuj się kto może!

Z kolei w niedzielę pierwszy tydzień życia skończyły nasze kolorowe Łobuzy :):):):)

Cała szóstka ładnie przybiera na wadze, rośnie i zdobywa pierwsze umiejętności :):):) Niektóre kociaki otworzyły już oczka, inne zamierzają się za to zabrać, a jeden delikwent póki co nie zamierza patrzeć na ten dziwny świat. Woli odbierać go innymi zmysłami :) Kociaki zachowują się jak przystało na malce w tym wieku - jedzą i śpią na zmianę, a śpiąc - rosną :)

I jeszcze - wiadomość z ostatniej chwili !!!!!!!!

Laboni Maya się zdecydowała - jednak jest dymną szylkretką :):):):)

Kile Terjun

2012-02-06T15:07:00.000Z

Czy ktoś z Was pamięta jeszcze Kile Terjun? Bardzo dawno jej nie pokazywałam!

Kile jest cudowną koteczką. Ma wspaniały, ciepły charakter, równie płomienny jak jej kolor. Jest przytulasem uwielbianym przez nasze dzieci i zawsze pierwszym chętnym do zabawy psotnikiem. Dużo w niej delikatności i ciepła. Prawie tyle, ile ma z chochlika i urwipołcia :):):) Jest wesoła i rozmruczana, chętna do zabawy i mizianek. Taka kizia-mizia z niej :)

Jej radość i pogoda ducha są zaraźliwe. W jej towarzystwie nie można odczuwać i przeżywać smutku :) Chce człowiek czy nie - Kile na pewno zmusi go do uśmiechu :):):) Już taki jej urok :)

Kile do tej pory nie znalazła swojego domku. Szukamy dla niej domku adopcyjnego z uwagi na problemy z oczkiem. Te problemy może nie są wielkie, nie są nawet bardzo uciążliwe, ale są. I jak dotąd nie znalazł się nikt, kto chciałby pokochać Kile na zawsze i mimo wszystko ... NIe ma żadnych wątpliwości co do tego, że Kile za okazane jej serce odpłaci gorącym uczuciem. Bo taka właśnie jest - gorąca, nigdy letnia :):):):)

:)

2012-02-04T13:05:00.001Z

Przyszedł czas na bliższe przedstawienie kolejnego z naszych kociaczków :) Tym razem będzie to Laboni Maya :) Zanim jednak przejdę do przybliżenia Wam jej pomysłów, muszę powiedzieć, że L kotki rosną w oczach! Zmieniają się i rozwijają tak szybko, że aż trudno w to uwierzyć! Dziś maluchy usilnie próbują się wydostać z porodówki. Jeszcze im się to nie udało, ale próby trwają :) Zagryzają się jak małe wilczki a nie kotki, szarpiąc głowami na prawo i lewo! Od ich wyczynów ciężko jest oczy oderwać :)

Nie inaczej zabawia się Maya :) Jest energiczną i sporą dziewczynką, cudownie pomalowaną w kolorowe, duże plamy :) Niestety nie wiem jeszcze na pewno, jaki jest jej kolor - czy szylkret czy może dymny szylkret. Panienka w tej kwestii się jeszcze nie zdecydowała!

Jej imię oznacza Iluzja Pełna Gracji i taka właśnie jest Maya. Jest tak urocza, że aż trudno uwierzyć, że to prawdziwy kotek, a przy tym tak wdzięczna, że gracji nikt jej nie może odmówić :):):) Zapowiada się na panienkę o iście książęcym wdzięku i urodzie :) Jak przystało na małą księżniczkę, Maya kocha być adorowaną i dopieszczaną. Żaden kociak nie ma przy drapaniu za uszkiem tak szczęśliwej minki jak ona :)

Maya ma już swojego ulubionego sparing-partnera. Jest nim Layak Ravi. To z nim w duecie rozrabia się jej najlepiej :) Zagryzankom i przepychankom nie ma końca :) Na pierwszym zdjęciu widać, jak Maya wygląda w czasie, gdy Layak rozkłada ją na łopatki :):):) W końcu to chłopak, który jeszcze nie wie, że dziewczynkom należą się fory ;) Na szczęście Maya sie nie zraża i robi co w jej mocy, by pokonać brata - jak nie siłą to sptytem :):):)

Miło jest patrzeć na jej kolorowy, uśmiechnięty pysio z oczkami, w których błyskają figle :):):)

A teraz coś z innej beczki. Zupełnie innej :):):)

Przytulankowy poranek z Karinką, moją pięcioletnią córeczką. Pytam ją z troską i dumą z dziecka, kim chciałaby w przyszłości być, może prawnikiem?, może lekarzem?, może dentystą? - wiadomo, rodzice ambitni są ;) . A Karinka na to: "Hodowlanką kotków".

:):):):):):)

Zagryzanki

2012-02-02T09:27:00.001Z

"L"ki nasze kochane rozrabiają już w najlepsze!!! Bez przerwy ktoś kogoś zagryza. W efekcie stałam się autorką kilku ujęć, które mnie rozbawiły :)

Kto wie, może rozbawią i Was?

Rany !!!! Co tam się dzieje !!!!

Ojjjj ... Odturlałem się !!!!!!!

Ratunkuuuuuuu !!!!

Gdzie ja jestem ?! Gdzie mój przód ???

Lalima ugrzęzła pod Ravim i nie mogła się spod niego wydostać ;) Niezłe miny przy tym robiła :):):)

Braciszek musi być straaaaasznie ciężki !!!!!

Ufffff .... Wydostałam się ;)

A tu już krajobraz po bitwie i matka z córkami na głowie :):):)

Dziś malce wydostały się z porodówki. Niestety - zrobiło się bardzo zimno, w domku też upałów nie ma i ich zapędy zostały spacyfikowane, tzn. ich drogę ucieczki zagrodzono. Musi im jeszcze przez jakiś czas wystarczyć taki ograniczony placyk zabaw ... W piątkę nudzić się raczej nie będą ;)

Troszkę wspomnień cz. III

2012-02-01T18:03:00.000Z

I dalszy ciag przygód Rufusa i Kogi pisanych przez ich opiekunkę :) Miłego czytania i oglądania :):):)

No to zamieszkaliśmy w nowym oddalonym o kilkaset km od poprzedniego domku.
Najpierw trzeba było sprawdzić czy wszystko jest prawdziwe

i wygodne

poznaliśmy potwory (no dobra – Koga poznała – Rufi zwiał)

Okazało się, że potwory wyżerają nam jedzonko z misek

Ale wcale nie było tak źle - odkryliśmy najlepszą rzecz na świecie!: TULENIE SIĘ !!!!!
Wersja grupowa - poziom hard - wersja grupowa jednoczłowiekowa

wersja pleckowa jednoczłowiekowa

no i wersja pleckowa tyłko wystawialna

no i oczywiście wersje "miziaj mnie miziaj"

a na koniec mokrutki buziol w podzięce

No i skoro jesteśmy przy tym tuleniu się i buziakach to czas na naszą Love Story

Pierwsze zaczepki

Gryzy w uszko

Odważniejsze pacnięcia łapką

Identyczne zakochane spojrzenia

pierwsze romanse

no chodź malutka – coś Ci szepnę na uszko

to nie tak jak myślisz

kłótnie małżeńskie to proza życia

Ostatnie dni w starym domku

Pierwsze dni razem w nowym domku

czułości

dzielenie się posiłkiem

no tak ostatnio wampiry są w modzie

yyyyyy ...... tylko dla dorosłych?

Kocia sjesta

Mój Ci On
Miłość kwitnie

Miłość coraz dojrzalsza

No kto by tak nie chciał

ja jestem Macho a to moja Lady

W sumie ogólnie to nudno jest kochamy się kochami i co jakiś czas tłuczemy ale życie jest wspaniałe

tak tak, potrzymam łapkę by Ci słoneczko w oczy nie świeciło

mrauuuu alez mam piękną żonę, normalnie kocice

A jakiego ja mam kocurrro :)

I właśnie tak nam się układa życie :):):).

A podsumowując
Czy ktokolwiek się spodziewał, że z największego wypłosza na świecie i w dodatku kotka specjalnej troski, no i największego pechowca wyrośnie takie cudo?

a z tego ciumkającego kłapouchego szkraba taki kocurro (nadal ciumkający ale to szczegół ) :

chociaż nie, cofam to co napisałam, Rufi wcale nie wyrósł - on jest nadal wielkim (10,5) ciumkającym i tulącym się kociątkiem. Do dorosłości mu stanowczo daleko, w tym domu za to to Koga jest mózgiem

Mam nadzieję, że się wam podobało

Nam podobało się ogromnie :):):) Dziękujemy za możliwość zamieszczenia Twoich opisów na blogu :):):)

Przygód kilka ;)

2012-01-31T20:00:00.001Z

Miałam dziś okazję poobserwować swoje koty. A nawet nie tylko to - mogłam te obserwacje również spamiętać :) Bardzo lubię takie dni :):):)

Dzieciaki piły napoje przez słomki (plastikowe rurki). Koty pilnie je śledziły. Gdy tylko maluchy odwróciły się od napojów - w dziwny sposób rurki lądowały na podłodze :) Kociaste zabawy miały z nimi, że ho ho! Zabawa była solo (biegiem po drapakach z trofeum w pysiu), w parach (kręcenie młynków rurką, wyrywanie sobie, popychanie jeden do drugiego ... ) i stadna (zbiorowy bieg po torze przeszkód za uciekającą słomką). Całe stadko miało zabawę, jak się patrzy :):):)

Był jednak pewien kot, który uznał, że taka zabawa go nie satysfakcjonuje. Postanowił spróbować picia przez rurkę ;) Pobiegł z nią do miski, wetknął rurkę do wody i zapamiętale obrabiał drugi, wystający koniec :):):) Chyba nie chciało lecieć, bo potem topił całą, wyciągał, próbował z drugiego końca ... Woda była wszędzie dookoła ... A miś próbował, próbował ...

Czy wiecie już który z moich kotów był tym "nieusatysfakcjonowanym"?

No tak! Macie rację! Oczywiście! To był Eye of a Tiger. Zawsze pomysłowy i lekko nieprzewidywalny ;) Po raz kolejny sprawił, że śmiałam się ... na całego ...

"L" kotki - mamy 2 tygodnie!

2012-01-31T16:09:00.000Z

Minął kolejny tydzień z życia L kotków. Mają już dwa tygodnie! Przy maluchach Księżniczki Sisi wyglądają jak małe słoniki, a że wagi mają imponujące - efekt się pogłębia :)

Na zdjęciach przypominają teraz bardziej świnki morskie niż kotki ... do tego zdjęcia trudno się robi, bo w porodówce jest ciemno, a po wyjęciu z niej maluchy nie chcą pozować, tylko wracać do mamy. Staram się im więc oszczędzić takich atrakcji i na zdjęciach jest tylko to, co same chcą mi pokazać :)

W każdym razie opanowały już w pełni sztukę siedzenia i wpatrywania się w wyjście, ćwiczą chodzenie, które wychodzi im coraz lepiej, a także rozpoczęły już treningi zapasów. Jednakże, nadal najczęściej jedzą lub śpią, jak przystało na grzeczne dzieci :) O tak właśnie:

Postanowiłam dziś nieco przybliżyć Wam naszego czarnego koteczka, słoneczko nasze sliczne, misia - miziaka. Ten kotek to oczywiście Layak Ravi. Zdumiewające, ze choć jest jeszcze taki maleńki, tak wiele można już o nim powiedzieć!

Layak jest czarny i pokazanie go na zdjęciach tak, by oddawały jego urodę jest jak dla mnie niewykonalne ... przynajmniej jak do tej pory. Mimo to maluch bardzo lubi pozować, dźwięk aparatu sprawia, że śmiesznie pracuje uszkami, jakby się zastanawiał, czy uciekać czy polować :) W ogóle to taki wesoły, ciekawski smyk!

Uwielbia mizianki! Pogłaskany wywraca się na plecki, wystawia w górę wszystkie cztery łapki, macha nimi bezładnie i nadstawia brzuś do miziania. A jakie urocze minki przy tym robi!! Wie chłopak, co dobre :) Taką minkę robi, gdy wyciąga łapkę do oddalającej się dłoni ;)

Jego imię jest dwuczłonowe. Ravi - oznacza słońce, czarne słońce, gwiazdę która nam przyświeca, nawet gdy jej nie widać, zaś Layak oznacza sprawny. Layak już teraz jest sprytny i w świadomy sposób wykorzytuje świeżo nabyte umiejętności, takie jak np. chodzenie :) Mały miś zapowiada się na kotka, który będzie godzień obu tych mian :)

Troszkę wspomnień cz. II

2012-01-30T11:16:00.001Z

Zapraszamy do przeczytania i obejrzenia kontynuacji opowieści opiekunki Rufusa (Chance of Live) i Kogi (Congo River):

Potem było już łatwiej

Zaczęliśmy ćwiczyć najważniejsze umiejętności:

staliśmy się mistrzami w zezie rozbieżnym

a Koga zdobyła medal dla najbardziej ufaflunionego kociątka na świecie

Zaczęliśmy rozmyślania nad istotą życia czarnego kota

Oczywiście jednym z najważniejszych etapów edukacji jest nauka magicznych pozycji mających na celu manipulowanie ludźmi dla osiągnięcia kocich celów - czyli technika: "oczy kota ze Shreka". Naukę rozpoczęła Koga - całkiem niezła próba

Dostanie rybkę?

Rufi też pilnie zaczął uczyć się nowej techniki

No i osiągnął perfekcję w błyskawicznym czasie

Nie tylko te techniki są przydatne w życiu - kociaki uczą się nowych zawodów

beeeeeeeedeeeę śśśśśśpiewakieeeeeem

Będę modelem (no i niech ktoś powie, że ten kot nie wie czego chce)

Jeśli chodzi o Kogę to hmmm

Nadal wygląda jak wypłosz ale też chce być modelką

Ostatnie poprawki przed sesją zdjęciową

Po kilku sukcesach Rufi stwierdził, że jednak będzie największym Kocim Macho

A tu zaprasza piękne kociczki

Kociaki przechodzą również baaardzo ważne etapy w życiu:

Etap języczkowy

Etap języczkowy Kogowy

No i zbliżony do etapu języczkowego – etap darcia paszczy (ten etap hmmmm jak dotąd się nie zakończył)

Jak widać - dobrze tu karmią

No i na koniec tego etapu - zdjęcie całego miotu

Rufiego widać od razu Koguśkę tez powinniście od razu poznać jeśli tylko czytaliście poprzednie opisy (po prostu znajdźcie najwspanialszego na świecie i najmniejszego w miocie czarnego wypłosza )

I teraz najważniejsza informacja - wydarzenie na skalę światową - po kilku tygodniach - pierwsze zdjęcia Kogi na którym nie wygląda jak wypłosz !!!!

P.S. To się nazywa trafne podsumowanie pierwszych 3 miesięcy życia kotka :):):):)
Wkrótce zamieszczę kolejną część tej opowieści - już z nowego domu :):):)

Witamy "Ł"ki ;)

2012-01-30T10:34:00.000Z

No tak :)

Nie dalej jak 29 stycznia 2012 roku na świat przyszły kocięta Księżniczki Sisi i Bandito.

No i powstał problem.

Moja córka zapytała, na jaką literkę będą kotki, na Ł czy na M ???

Tak byłam pewna, że będą na M, że to pytanie zupełnie zbiło mnie z tropu. Ale nie na długo!

Chyba nigdzie nie widziałam kociaków na Ł!! Nasze kociaki noszą imiona pochodzące z języka angielskiego, indiańskiego, indyjskiego i innych, dlaczego nie miałyby mieć również polskich? Czy polski język jest gorszy? Pewnie, że nie ;)

Tak więc - jeśli nie dowiemy się, że jest to niedopuszczalne, kocięta z tego miotu będą mieć imiona na literkę "Ł" :):):)

Witajcie na świecie szkrabiki :):):)

P.S. Jak o swoich zamiarach związanych z literką Ł powiedziałam znajomym hodowcom, w pierwszej chwili myśleli, że żartuję :):):) Przyznam, że nadając maluchom takie imiona sami też mieliśmy niezłą zabawę :):):)

Troszkę wspomnień cz. I

2012-01-28T09:02:00.000Z

Wkrótce 3 lata skończy nasz miot "C" !!!! Kiedy to przeleciało! Ta data sprawiła, że opiekunka dwójki kociaków z tego miotu Congo River i Chance of Life, postanowiła powspominać ich życie ;) Popatrzcie co z tego wynikło :):):):) Tak o nich napisała:

Powoli zbliżają się 3 urodzinki kociaków i ostatnio poprzeszukiwałam ich watek. Zanim wrzucę nowe zdjęcia - przypomnę kilka najśmieszniejszych starych fotek. Mam nadzieję, że się wam spodobają.

Zaczęło się tak:

otworzyliśmy oczka:

i weszliśmy w etap największych kocich wypłoszów na świecie (koleżanka widząc wtedy te zdjęcia powiedziała "boże kupujesz takiego paskuda za xxx tys a potem 3 miesiące się modlisz by to to na maine coona wyrosło" :):):)

jak wam się podoba wprowadzenie?

Dalej było tylko gorzej i łatwo nie było
Rozmowy na najwyższym szczeblu

Kabanka hmmm nie miała już jak odpowiedzieć

Ale potem niestety oddała ( z szylkretkami lepiej nie zadzierać )
Zamachy na życie rudaska i inne nauki konwersacji

Mały blagający o ratunek

Molestowania

help, wypuśćcie mnie! ja już czysta jestem !!

Strzykawki !!!

hmm a może to to jadalne ??

a pfeeeeee

o rany co oni mi dali, musieli coś tu wsypać, aż mi się oczy rozjechały i coś nie mogę sobie poradzić z własnymi łapkami

CDN

Pierwszy tydzień - raporcik z życia "L" kotków

2012-01-24T17:52:00.001Z

"L"kotki mają za sobą najtrudniejszy, pierwszy tydzień życia. Przetrwały :):):)

Dziś jak na komendę postanowiły pootwierać oczka. Jeszcze nie do końca, jeszcze nie w pełni, ale już zerkają na świat :)

Galaxy okazała się być dobrą mamą, która dba o swoje dzieci i zaspokaja w pełni ich potrzeby. Karmi je (maluchy rosną równo i są naprawdę duuuuże jak na ten wiek), pucuje i rozmawia z nimi. Mimo to, znajduje czas by zająć się swoimi własnymi sprawami. A to zapoluje na cień na ścianie, a to pobawi się piórkami, to znowu zadba o własną toaletę :) Jest troszkę roztrzepana, ale to nikomu i niczemu na szczęście nie szkodzi :)

Postanowiłam powolutku przymierzyć się do przedstawienia kolorowej gromadki "L"kotków. Zacznę od widocznej na zdjęciach koteczki, bo jej charakter i uroda na chwilę obecną są najbardziej wyraziste.

Niniejszym przedstawiam Wam - Lalima Niyati GreenGrove*PL. Jej imię oznacza "Piękno Przeznaczenia" - w wolnym tłumaczeniu oczywiście ;)

Lalima jest czarną, dymną szylkretką. Wygląda na to, że będzie mieć barwę podobną do naszej Jasmin Beauty. Nie jest to dziwne, bo w końcu dziewczynki są przyrodnimi siostrami ;) Oj będzie się mała srebrzyć, będzie!

Lalima jest uroczym kociakiem! Zdążyła mnie raz obfukać, po czym stwierdziła, że jednak mnie już zna i wojować ze mną nie będzie. W zasadzie wygląda na to, że mnie polubiła :) Od tego czasu dotyk moich dłoni wita z entyzjazmem i z wyraźną przyjemnością oddaje się pieszczotom :):):)

Generalnie - dba o nią mama, ale sama też potrafi o siebie zadbać - jak na damę przystało. Niewiele toto jeszcze widzi, ale już z zapałem pucuje swoje futerko! Zdjęcia zrobiłam jej właśnie w czasie toalety :) W wykonaniu takiego szkraba toaleta potrafi rozbroić i wywołać uśmiech na twarzy nawet po najbardziej nieprzyjemnym dniu ...

Lalima zapowiada się na niezwykle miziastą, piękną kotkę :)

Kibo; pech i szczęście

2012-01-18T12:45:00.003Z

Kibo Uhuru jest zarazem największym pechowcem i największym szczęściarzem. Dlaczego?

Już wyjaśniam.

Najpierw opowiem o pechu.

Kibo miał opuścić nasz dom w pierwszy weekend grudnia. Wszystko było przygotowane, Kibo spakowany i pełen podekscytowania. W dniu jego wyjazdu wstaliśmy jak zwykle, wybawiliśmy kociaki i poszliśmy zjeść śniadanie. Kibo wraz z rodzeństwem pozostał w sypialni. Wróciliśmy do niego godzinę później - już z jego nowymi opiekunami ...

Jakież było nasze i ich zdumienie, gdy okazało się, że Kibo chodzi na trzech nogach i płacze z bólu !!! Chyba nikomu nie muszę mówić, jak niezręczna była to sytuacja ...

Kibo pojechał do weterynarza. Zdjęcia RTG niczego nie wykazały - wyglądało na to, że się potłukł. Został z nami, a jego niedoszli opiekunowie wrócili do siebie bez kota ... ech ... Nie były to miłe chwile dla nikogo, a szczególnie dla cierpiącego Kibo...

Wbrew przewidywaniom, stan Kibo nie poprawiał się. W końcu, podczas trzeciej wizyty ponowne zdjęcia, wykonane po naciągnięciu nogi pokazały, że kicio złamał nogę ... Został zapakowany w usztywnienie na 3 - 4 tygodnie. Z tak zapakowaną nogą Kibo czuł się znacznie lepiej. Brykał radośnie na pozostałych trzech łapkach i wreszcie nic go nie bolało :) Po upływie 3 i pół tygodnia usztywnienie zostało zdjęte, a ponowne RTG wykazało, że noga się zrosła :):):) Nasza radość była wielka! Przez kolejny tydzień Kibo uczył się ponownie korzystać ze swoich czterech łapek :) Szło mu świetnie :):):) Już po tygodniu biegał jakby nigdy nic!

Teraz o szczęściu.
O szczęściu póki co bardzo boję się napisać ... aby nie zapeszyć ...

Oj bałam się bałam, gdy po raz pierwszy próbowałam napisać ten post ... ale teraz mogę już napisać :) Mogę, bo Kibo wyjechał w podróż do swojego nowego domu :) Ale do rzeczy ;)

Wielkim szczęściem Kibo było to, że trafił na wspaniałych ludzi! Takich, którzy potrafią zrozumieć, że w życiu nie wszystko da się ułożyć według planu, że czasem dzieje się coś, czego nikt wcześniej nie przewidział i takich, którzy umieją czekać :) Pokochali Kibo ze wszystkimi jego wadami i zaletami, takiego jaki był i jest. I nic nie było ich w stanie zrazić, nawet półtoramiesięczne czekanie na jego powrót do zdrowia ...

Tak ... Kibo spotkało wielkie szczęście :):):) Oby każdy kociak znalazł dla siebie takich ludzi ...

A to już pożegnalny uśmiech Kibo :

Kibusiu kochany, życzymy Twoim nowym opiekunom i Tobie wszystkiego najlepszego w nowym, wspólnym życiu!

To jest ten dzień ...

2012-01-17T18:09:00.000Z

który zapamiętamy na długo!

W nocy nasza Galaxy Star GreenGrove*PL wydała na świat swoje pierwsze dzieci. Kociątka Tigerka :) Cudowne, kolorowe kluseczki! Miot planowany od dnia, w którym na świecie pojawiła się Galaxy - przewracając nasze wcześniejsze plany do góry nogami :)

Nasz miot "L":

Dziś jest również dzień, w którym Eye of a Tiger GreenGrove*PL przeszedł na hodowlaną emeryturę. Jest już po zabiegu kastracji. Prosimy o kciuki za jego szybką rekonwalescencję i odnalezienie się w roli domowego pieszczocha, którym zresztą, z krótkimi przerwami ;) , zawsze był :):):)

Saga Rodu ;)

2012-01-15T07:56:00.000Z

Opowiadałam już, jak wiele do naszej hodowli wniosła Boni. Nie mniej zawdzięczamy Pannie Lu (SC Donna Dulcymea Agiraj*PL). Choć jej historia jest zupełnie inna:)

Lusia nigdy nie chciała być matką. Owszem, odchowała czwórkę swoich synów i zajmowała się nimi jak należało, ale to nie tego w życiu Lusia pragnie. Panna z Mokrą Głową, Panna Fiu-Bżdżiu, zawsze ma jakiś pomysł na brojenie. Jest wiecznym dzieciakiem, który odkleić od moich rąk się nie chce. Pieszczoch, nakolankowiec, rozrabiaka, pomysłowy Dobromir i w ogóle nie wiadomo co ... To cała Lusia :):):)

Mimo tych ... hm ... niewątpliwych zalet ;) Lusia wiele wniosła do naszej hodowli. Jest matką kocurka Eye of a Tiger GreenGrove*PL - naszego Tigerka.

To jest dopiero kot! Mężczyzna pełną gębą z figlem w oczach i miłością do wszystkiego i wszystkich :). Spokojnie i bez nerwów rozstrzyga spory w męskim, kocim stadzie, wyznając zasadę "dziel i rządź". Nikt mu nie podskoczy! Dzięki jego umiejętnościom, czwórka naszych kocurów zgodnie idzie przez życie :) Gdy jest porządek i każdy wie, gdzie jego miejsce, Tiger oddaje się swojemy ulubionemu zajęciu - staje się cieniem Karinki :)

Tiger wniósł do naszej hodowli więcej niż oczekiwaliśmy. Miał zostać z nami na jedno krycie. Jego dzieci tak nas zachwyciły, że trójka z nich z nami została! Zgodnie z tym planem, Tiger kończy swoją karierę hodowlaną :) We wtorek będzie kastrowany (o ile wszystko pójdzie zgodnie z planem). Uważamy, że decyzja o zostawieniu go w hodowli, była jedną z najlepszych, jakie podjęliśmy. Dał nam wszystko czego po nim oczekiwaliśmy i jeszcze trochę na dokładkę ... Teraz Tiger będzie mógł odejść na hodowlaną emeryturę. Wierzymy, że tak będzie dla niego najlepiej :)

W naszym planie hodowlanym znajdą sie jednak jego synowie (lub jeden z nich, jeśli w końcu się na coś zdecydujemy :) ).

Obaj chłopcy, tj. Jay the Hero i Jupiter Costi są dla nas jedną wielką radością!

Wiążemy z nimi spore nadzieje :) Kto wie - może zaskoczą nas równie pozytywnie jak ich babcia i ojciec ;)

Tu jeszcze kilka rodzinnych zdjęć :) Lusia uczy Jupiterka jak kot powinien się wyciągać przy drapaczku, a Tiger poucza swych synów i przekazuje im dobre rady ;)

A na koniec bonusik - cztery kocury na jednym zdjęciu ;) Nieczęsty to widok :):):)

Opowiem Wam jeszcze, jakie jest aktualnie najulubieńsze zajęcie Jaya :)

Gdy mój mąż zasiada przy komputerze, Jay zaczyna go zaczepiać, barankować, przytulać się, itd. Wystarczy, że przez chwilę mąż nie zwróci na te zachęty uwagi, a już Jay opiera się łapami o jego kark, przygina go lekko, całym ciałem wprasowuje się w plecy, mordkę ociera o włosy i zaczyna się na tych plecach mojego męża turlać, przewracać :):):) No sto pociech :):):):) Charakter Jaya, to mieszanka najlepszych cech zebranych i od Panny Lu i od Tigerka. Cudowny miks :):):)

Sezon zimowy otwarty :):):)

2011-12-23T11:46:00.001Z

Jak pewnie wielu z Was wie, szczególne miejsce w naszym domu zajmuje Boni. Boni jest seniorką rodu, naszym najstarszym Maine Coonem, ale przede wszystkim - niesamowitą kotką! Jest z nami już ładnych parę lat, ale wciąż znajduje nowe sposoby by nas zaskoczyć! Ma charakter rodem z kreskówki i - jej dzieci go po niej dziedziczą :) Dziedziczą po niej też odwagę :) Rozstanie się przez nas z jej dziećmi to coś nieporównalnego z niczym innym, bo koty z takim pomysłem na życie, lubimy najbardziej ! Ci którzy je mają, pewnie nie zdają sobie sprawy z tego, jakie mieszkają z nimi unikaty ;) Albo nie mają czasu o tym myśleć, bo z tymi stworkami nudzić się nie da :)

Spadł pierwszy śnieg, a to mnie zawsze inspiruje!

Nie inaczej stało się i teraz. Wybrałam sie na zimowy spacer z Boni i czwórką jej dzieci. To był ubaw!

Troje z nich po raz pierwszy w życiu widziało śnieg i miało okazję go dotknąć, ale to nie przeszkodziło im w zabawie, o nie!

Nim się obejrzałam, biegały po całej działce z moimi córkami uczepionymi drugiego końca smyczy, miały frajdę, że hej !!!!

Nie wiedziały co mają ze sobą zrobić! Czy polować na sikorki dobrze widoczne na bezlistnych drzewach (szczekały aż miło), czy się w puchu wytarzać, czy biegać w kółko za własnym ogonem, ogonem towarzysza, itp. itd.

Jupiter popisał się największą odwagą - postanowił wskakiwać na zaśnieżone iglaki :) Jakież było jego zdziwienie, gdy się pod nim ta wygodna półeczka zapadała :):):)

Biegały radośnie, przypruszone płatkami śniegu pozbieranego z drzew ... aż żal było zaganiać je do domu :):):)

Zresztą z Jayem i z Jupiterem w tej ostatniej kwestii weszliśmy w poważny spór, za nic nie chciały wracać! Ćwiczyły zawracanie w miejscu, bieg przez tor przeszkód i wszystko co było w ich mocy, by tylko pozostać na tym odmienionym świecie !

Podobało im się tak bardzo, że z pewnością znów weźmiemy je na śnieżny spacer :) Niech się łobuzy nacieszą !

Nasze radości i ... duma

2011-12-14T15:12:00.000Z

Tak jak wyprawianie kociąt z domu napawa nas smutkiem, tak ogromną radość spawiają nam późniejsze informacje o ich życiu :) Im częściej przychodzą, tym lepiej :) Dłuższy brak wiadomości zawsze napełnia nas niepokojem ... Staramy się nie "wchodzić z butami" w życie opiekunów naszych kociaków i nie narzucać się. Każdego z nich staramy się przekonać, że jesteśmy i zawsze, z każdą kocią sprawą może się do nas zwrócić ... Każda wiadomość z życia naszych malców jest dla nas bezcenna!

Gdy na moją skrzynkę mailową przychodzi nowa wiadomość od któregoś z opiekunów naszych kociąt, serce na moment zamiera ... Zawsze jest niepokój, czy aby czasem nie stało się coś złego ... bo przecież różnie w życiu bywa. Biorę głęboki wdech i otwieram wiadomość ...

Gdy ją czytam i widzę, że opiekunowie kotka chcą podzielić się z nami swoimi troskami i radościami, świat zyskuje nowy blask !!! Cieszę się, gdy mogę im pomóc, podpowiedzieć i wtedy kiedy wraz z nimi mogę się cieszyć ich radością :) Wspaniale jest czuć, że rozumieją, że kociaki są naszymi "kocimi dziećmi" i nigdy nie będą nam obojętne ... Jeszcze wspanialej, gdy z czytanej informacji wynika jasny przekaz, że kociak jest kochany, że jest pełnoprawnym członkiem swojej rodziny ... Wtedy rozpiera nas radość!
Gdy oglądam zdjęcia moich "maleństw" przepełnia mnie duma, bo widzę jak wyrosły, widzę ich rezolutne minki świadczące o tym, że jest im dobrze :):):) Nie ma większej radości dla nas, niż świadomość, że kociaki są kochane i szczęśliwe :)

Nie można pozostać obojętnym, gdy oglądamy takie widoki:
June Shine

Ira Song

Cactus Flower

Arizona Dream

A to tylko kilka z wielu nadsyłanych do nas zdjęć !! Staramy się je pokazywać na naszej stronie, bo nic tak nie cieszy jak widok szczęśliwych kotów!

Z całego serca dziękujemy wszystkim opiekunom naszych kociąt za utrzymywanie z nami kontaktu :) To dzięki Wam hodowla ma dla nas sens !!! Nigdy nie myślcie, że nie jesteśmy ciekawi, co dzieje się z maluchami!

Wyloty ...

2011-12-11T09:17:00.002Z

W ten weekend w drogę do nowego życia wyruszyły dwa koty z naszej hodowli - Ivy Delite, o której pisałam całkiem niedawno i Kasai Uele.

Niesamowite jest to, jak bardzo po kotach widać, że rozumieją co się dzieje. W ich oczach widać pytanie, niepokój, czasem trochę lęku pomieszanego z ciekawością, zainteresowaniem i gotowością na wyzwanie. Kociak, który ma opuścić dom zachowuje się najczęściej zupełnie inaczej niż dzień wcześniej w identycznej sytuacji, gdy odwiedzili go goście albo gdy przyszedł ktoś do innego malucha. Nie jest taki wesoły i radosny, więcej w nim czujności ... Z jednej strony chce się pokazać, a z drugiej najchętniej schowałby się w mysią dziurę ...

Osoby, które zabierają do siebie nasze koty, nie są w stanie tego zauważyć, ale my to widzimy. Ta minka nie taka rezolutna jak zawsze, te uszka czujniejsze ale i nie sterczące zawadiacko jak zazwyczaj ... i te pytające spojrzenia kierowane do nas ...

Nie jest łatwo przekazać im, że wszystko w porządku, gdy w człowieku narasta fala smutku z powodu rozłąki ... oj nie jest. To zawsze są dla nas najtrudniejsze momenty. Dla kociaków chyba też ...

Nie inaczej było w przypadku panienek, które wyjechały w ten weekend ...

Ivy powitała swoich nowych opiekunów z oczami wielkimi jak spodki. Przytulała się do nich, ale nie z taką energią jak wita innych gości, ustępowała też pola Jasmin, czego nigdy wcześniej nie robiła. Przyglądała się, obserwowała ... Widać było, że nie wie czego się spodziewać, nie wie czy ma być ostrożna, czy może powinna się cieszyć ... Ostatecznie wylądowała przy kontenerku i ciekawie, ale i z lękiem, zaglądała do środka obserwując jednocześnie swoich nowych opiekunów.

Ostatnie spojrzenie Kasai na mnie było tak niepewne i pełne obaw, że nie można było pomylić go z niczym innym. Kotek, zwany przez nas "naszym domowym bengalem" tylko raz pokazał jak się skacze za piórkami, nie szalał jak nakręcony za zabawką ... Przyglądała się swoim nowym opiekunom, ostrożnie zaczepiala ... jakby pytała "czy będziecie mnie kochać?" Chyba dała się ostatecznie do tego przekonać, bo wypuszczona z rąk pobiegła napić się i pojeść przed czekającą ją długą drogą :)

Zawsze gdy maluchy wyjeżdżają, zastanawiam się, czego nie chciałabym zapomnieć ... Co zapamiętać z ich krótkiego życia z nami. Bo każdy kociak jest inny i każdy coś innego ze sobą niesie.

Jeśli chodzi o Ivy, to jest to dotyk jej mięciutkiego futerka, sposób w jaki zwisała (zwaliśmy ją "kotem zwisającym") i prosiła by przyszło do niej upragnione coś, to jak nas witała biegnąc i machając na prawo i lewo swoim długaśnym ogonem, jak bardzo się starała wykonywać polecenia "tresującej" ją Patrycji (chop na tą półkę, a teraz na podłogę, a teraz poproś o kiełbaskę, itp.), sposób w jaki się przytulała ... ech ... dużo tego ...

Kasai to nasz rudy płomyczek. Chciałabym na zawsze zachować w pamięci to, jak wyglądała polując w blasku słońca, jak się poruszała skacząc na łapach, które sprawiały wrażenie sprężyn, pozycji jakie przyjmowała w locie podczas swoich niezwykle długich i akrobatycznych skoków, spojrzenia gdy przychodziła się przytulić, dotyku jej mruczącego ciałka ... Ostatniej sytuacji gdy polowała na kursor myszy na ekranie ;) - oj na to wspomnienie nadal chce mi sie śmiać :) Wyskoczyła do wiszącego pod sufitem ekranu za kursorem myszy jak z procy, rozpłaszczyła się na nim jak latajaca wiewiórka i zjechała w dół bardzo zdziwiona tym, że nie dało się wejść do środka filmu :):):) I, oczywiście, tej firmowej minki i pozy Kasai:

Obu panienkom życzymy wszystkiego dobrego na nowej drodze życia. By były ze swoimi dużymi szczęliwe :):):)

A tu ostatnia, pożegnalna fotka czwórki rodzeństwa - naszych kochanych, rudych "K"otków:

Kochaj, choćby nie wiem co ;)

2011-12-05T19:09:00.000Z

Jak napisałam już wcześniej - są koty które lubią być rozpieszczane bardziej i takie, które potrzebują takiego kontaktu z człowiekiem mniej. Liderką grupy, której mottem życiowym jest "kochaj choćby nie wiem co! " niewątpliwie jest Ivy Delite :)

Ivy kocha ludzi. Kocha ich towarzystwo, docenia hołdy jakie od nich (ode mnie też) otrzymuje. Jej zadowolona mina w czasie mizianek mówi wszystko. Nie ma to jak pieszczoty, drapanie pod bródką, za uszkiem, po brzusiu, masaż łapek to już w ogóle! Ivy potrafi docenić każdą formę bezpośredniego kontaktu z człowiekiem! To na naszych rękach czuje się najlepiej a kolana to jej ulubiona miejscówka :)

Temu kto dopieszcza Ivy, można pozazdrościć, bo Ivy nie tylko przyjmuje mizianki, ale również je oddaje! Obejmuje pieszczącego za szyję, przyciąga jego dłonie, przytula się całym ciałem od nosa po końcówkę ogona, otulając go nim jak cudownie puchatym szalem, nadstawia brzuś, całe swoje ciało wciska pod ręce... Gada przy tym jak najęta, mruczy, nawołuje ... Robi wszystko, by skupić na sobie 100% uwagi :)

Ivy potrafi też o mizianki lub przysmak cudownie prosić! W tym celu zwiesza się z mebla na którym siedzi i "klaszcze" przednimi łapkami :):):) Wygląda wtedy przeuroczo! Bo do machających łapek dołącza urocza minka, które powala nas na kolana :):):)

Ivy spędziła z nami sporo czasu. Zbliża się jednak powoli moment, w którym będziemy musieli się z nią rozstać ... Trudno nam o tym nawet myśleć ... To nie będzie łatwe rozstanie ... Wierzymy jednak, że w swoim nowym domu znajdzie co najmniej tyle miłości, ile ma u nas ... Bez tej wiary, rozstanie z nią nie byłoby możliwe ...

Kot odmieniony

2011-12-03T10:14:00.000Z

Baaardzo lubimy rozpieszczać nasze koty! Moglibyśmy robić to od rana do wieczora, a to głaszcząc, a to podsuwając pod nos pyszności, a to bawiąc się z nimi myszką czy piórkami na patyku, czy wreszcie zabierając na spacer :):):) Wszystko oczywiście w dawkach typowych dla rozpieszczania i spełniania zachcianek naszych futer :)

Reagują na to tak żywiołowo i z taką radością, że wręcz nie możemy się przed ich rozpieszczaniem powstrzymać! Niektóre potrafią też bardzo wyraźnie dać nam do zrozumienia, że dziś nie zostały rozpieszczone aż tak, jakby sobie tego życzyły :) Wtedy - dosłownie - wchodzą nam na głowę domagając się swego :) Na szczęście mieszkają z nami same grzeczne kotki, które nas nie wykorzystują, dom stoi a my nie chodzimy ze śladami kociego buntu na ciałach ;)

Są jednak koty, które rozpieszczane być nie lubią, a przynajmniej bardzo starają się, byśmy myśleli, że tego rozpieszczania nie lubią. Niektóre czasem nie mają na nie ochoty, a inne starają się bardzo, by nie rozpieszczać ich nigdy.

Bez wątpienia liderką tej ostatniej grupy do niedawna była Jasmin.

Jasmin długie miesiące udawała, że w ogóle nie ma dla niej znaczenia to, czy ją lubimy czy nie, czy ją w ogóle dostrzegamy! Traktowała nas wyłącznie jak dawców jedzenia, zabawy i spacerów ... I tylko strzelała tymi swoimi spojrzeniami z zadziorem na prawo i lewo, że hej! Kombinowała co tu zbroić, jak jeszcze pozbyć się nadmiaru nagromadzonej w niej energii. Podziwialiśmy jej wyczyny, bo nic innego nam nie pozostawało :)

Któregoś dnia, wszystko się jednak zmieniło! Dlaczego? Kto pojmie zawiłą logikę kociego myślenia ... W każdym razie, pewnego dnia Jasmin postanowiła odmienić swoje życie. A może raczej - ubogacić je o nowe doznania, takie których wcześniej sobie odmawiała.

Nie dość, że uznała, że może od czasu do czasu przyjąć nasze hołdy i dać się wygłaskać. Jasmin nigdy nie poprzestaje na półśrodkach. Ona jak zwykle - zmieniła punkt widzenia o 180 stopni. W jednym momencie stała się kotem nieprzeciętnie miziastym, domagającym się uwagi, pieszczot, bycia na rękach ... Stała się najbardziej rozmizianym kotem w domu!! Biega za nami, przytula się, kręci pod nogami, wciska się między nas a inne futrzaste, obejmuje łapkami za szyję, zamiata tą swoją srebrną kitą ... Kot odmieniony !!!!

I tylko w jej oczach nadal czają się dzikie furie !

Zgadnijcie, komu ta odmiana sprawiła najwięcej radości - jej czy nam ? :):):)

Sprawozdanie :)

2011-11-25T07:29:00.000Z

Wczoraj "K"otki i ich starsza siostrzyczka Ivy Delite miały bardzo ciężki dzień.

Zostały wywiezione i długie godziny spędziły w lecznicy! Nie były z tego zadowolone, oj nie.

Cała piątka pomyślnie przeszła zabieg kastracji, a rudzielce także chipowania. Teraz nie tylko ja, nie będę mieć problemu z ich odróżnianiem :):):) Wystarczy sprawdzić numerek i już wiadomo, kto to :)

Po powrocie do domku, łobuzy urządziły straszliwą awanturę, bo za wolno wypuszczałam z transportówki, za wolno karmiłam, za wolno dawałam pić i zdecydowanie za wolno miziałam! Protest był bardzo zdecydowany :)

W przerwach między wykonywaniem powyżej wymienionych czynności maluchy zdążyły oblecieć i sprawdzić dokładnie wszystkie kąty, pobawić się, odszukać ulubione zabawki i nawet próby wskakiwania na meble były !!! Pacyfikowane szybciutko ...

Sporo czasu zajęło mi pilnowanie małych motorków, żeby sobie krzywdy nie zrobiły. W końcu były po zabiegu ... Choć patrząc na ich zachowanie trudno było w to uwierzyć ...

Długo nie mogły zasnąć ...

W końcu się udało i teraz od rana szaleją od nowa!!!

Innymi słowy mówiąc - ufffff ....

Gdy tylko ranki się zagoją, maluchy będą gotowe do przeprowadzki :)

"K"otki - już dwunastotygodniowe !!!

2011-11-13T08:18:00.000Z

Czas szybko płynie. Dziś "K"otki skończyły 12 tygodni! Przeleciało nie wiadomo kiedy!

Zmieniają się tak szybko, że nie ma możliwości za nimi nadążyć! Jedno pozostało niezmienione - nadal przepadają za mleczkiem mamy i w chwilach karmienia mruczą ... mruczą ... mruczą ...

Kibo Uhuru nadal jest największy. Z każdym dniem bardziej lubi kolana i przytulanki. W zapasach nie ma sobie równych! Może nie powala zwinnością, ale na pewno masą :)

Okazał się też być wielbicielem muzyki! Gdy moja córka Patrycja ćwiczy grę na kibordzie, siada jej na kolanach, patrzy w klawisze i słucha! Rodzeństwo może w tym czasie robić cokolwiek - zupełnie nie zwraca uwagi na resztę świata!

Kile Terjun pełna jest energii, czułości i oddania. Jest ulubienicą Karinki. Ciągle coś razem psocą :) Na widok piórek na patyku tak podskakuje, że wygląda jakby fruwała, no wypisz wymaluj latająca wiewiórka, a gdy ma dość, pada na naszych kolanach, przytula się i słodko zasypia... Wygląda jak puchata kuleczka tak długie i puszyste ma futerko.

Kungur Tagh nie traci zdobytych wcześniej umiejętności, doskonali się w rozkochiwaniu w sobie dużych :) Bryka, rozrabia i przytula się w sposób nie do podrobienia! Bardzo lubi towarzystwo dzieci. Z Karinką czyta książki. Kładą się wtedy razem na łóżku, Karina trzyma książkę, przewraca kartki i opowiada niestworzone historie, a Kungur leży na pleckach w zagłębieniu jej łokcia z łapkami opartymi na książce i słucha jej uważnie :) Oboje bardzo to lubią :)

Najsprytniejsza, najszybsza i najbardziej nieposkromiona jest Kasai Uele. Bez przerwy jest w ruchu, wszędzie jej pełno! To prawdziwy wulkan energii! W efekcie na jej ciele nie ma ani grama zbędnego tłuszczyku, jest powyciągana na wszystkie strony, długaśna, wysoka. Wyrasta na piękność, choć trzeba pilnować, by pośród swoich rozrywek znalazła czas na jedzenie ;)

I tak oto maluchy wchodzą w wiek, w którym pomału mogą zacząć się pakować ... Na trójkę z nich czekają już nowe rodziny, Kile Terjun wciąż jeszcze szuka domku. Przed nimi jeszcze drugie szczepienie, kastracja i ... wyruszą by zdobyć świat!

Keira Knightley ... pożegnanie

2011-11-11T07:27:00.000Z

Bardzo trudno jest mi pisać ten post ... Myślę jednak, że Keira nie może odejść bez pożegnania ... Nie zasłużyła sobie na to ...

Przyjechała do nas jako rozbrykany, wesoły kociak. Spełnienie naszych marzeń o srebrnym kocie w hodowli ... Żywiołowa i urocza. Zawsze wesoła, chętna do zabawy i odpowiadająca na każde wezwanie do mizianek. Pełna ciepła nawet podczas czesania jej długiego futerka, łagodna i czuła. Zakochaliśmy się w niej od pierwszego wejrzenia i tak już potem zostało :) Spędziła z nami sporo czasu. Odeszła niespodziewanie, pozostawiając po sobie wielką dziurę w naszych sercach ...

Keira kochała ludzi, nas, nasze dzieci. To w ich towarzystwie najlepiej się czuła. Mruczała zasypiając z nimi na poduszce, bawiąc się ulubionymi piórkami na patyku ... Odpowiadała przywiązaniem i miłością na naszą miłość ...

Jej kariera hodowlano wystawowa również układała się po naszej myśli.

Szybko zdobyła tytuł Grant Inter Championa (Wielkiego Championa Międzynarodowego). Byliśmy z niej bardzo dumni! A Keira oczywiście nic sobie z tego nie robiła, nadal była "naszą Keirą".

Gdy miała mniej więcej dwa lata po raz pierwszy została mamą. Jej dzieci nas zachwyciły! Widać było, że może przekazać potomstwu wiele cennych dla nas cech! Planowaliśmy kilka kolejnych miotów z kocurami, które te cechy by wzmocniły, mieliśmy z nią związane naprawdę duże nadzieje. Postanowiliśmy, że Galaxy Star GreenGrove*PL - jej córka z nami zostanie. Teraz jeszcze bardziej dziękujemy losowi za tę decyzję ...

Niestety, los wziął sprawy w swoje ręce ...

Nasze plany nie zostaną już nigdy zrealizowane ... Keira od nas odeszła ...

Zdarzyło się to w tragicznych okolicznościach ... Keirze przytrafiło się coś bardzo niedobrego; ciąża zakończona niepowodzeniem z powodu ropomacicza, które się w jej trakcie rozwinęło. Zdecydowaliśmy się na kastrację Keiry połączoną z cesarskim cięciem. Zabieg miał miejsce wieczorem 7 listopada 2011 roku. Następnego dnia, około południa Keira odeszła ...

Nadal nie umiemy sobie z jej odejściem poradzić ... Nikt z nas nie brał w ogóle pod uwagę takiej możliwości! Ta śmierć nas zaskoczyła i głęboko dotknęła ... W końcu po kastracji Keira miała wieść szczęśliwe życie kastratki, tak jak nasza Panna Lu ... Nie umiemy się pogodzić z jej odejściem ...

Wcielenia Kibo Uhuru

2011-10-25T19:13:00.000+01:00

Kibo Uhuru - urodził się jako pierwszy, największy, najintensywniej rudy, itp. Wydawać by się mogło, że zawsze będzie przodować. No - niezupełnie. Bo Kibo ma wiele wcieleń i każde z nich ma swój urok ;)

Kibo Cwaniak

Szybko okazało się, że Kibo to ostrożny kot! Nie pcha łap tam, gdzie nie wie co go spotka. Poczeka, popatrzy, poobserwuje z boczku, z przodu i z tyłu też jak się da. Zawsze znajdzie narwańca, który przetrze dla niego szlak! Woli wysłać na przeszpiegi swe rodzeństwo! Taki z niego cwaniak! Nakręca, prowokuje, a gdy robią to co jemu przyszło do głowy - siada i obserwuje ich poczynania. Nawet dogaduje coś czasem w mainecoonim języku! Gdy osiągną cel, naśladuje nie popełniając po drodze błędów jakie przytrafiły się reszcie towarzystwa.

Wszystko wskazuje zatem na to, że w tym rudym futerku tkwi nieprzeciętna inteligencja! Bo po co miałby się narażać, skoro może w niebezpieczną strefę posłać jakiegoś narwańca? Zawsze się chętny znajdzie!

Tą metodą, Kibo osiągnął już pełen standard umiejętności! Do działania przystępuje z determinacją na mordce i z widocznym w oczach przekonaniem, że świat należy do niego! Jednym skokiem pakuje sie na łóżko, jednym skokiem potrafi upolować piórko na patyku, w jednej sekundzie najeść się, napić i na koniec zasnąć w przytuleniu do rodzinki kociej lub ludzkiej bo i na kolana pakuje się w jednej chwili :)

Kibo Miziak.

Kibo jeszcze nie wie, czy jest miziakiem. Nie ma za wiele czasu by to sprawdzić. A przynajmniej tak mu się wydaje ;) Gdy wpada w nasze ręce, przytulając się, Kibo wystawia łapki do głaskania: "tu środeczek pomasuj... o tu tu", drapany za uszkiem nadstawia je wdzięcznie machając pędzelkiem tak by dłoń trafiła w upatrzone przez niego miejsce, mruży przy tym rozkosznie swe wyraziste oczka ...

Bardzo to wszyscy lubimy. Choć łapka Kibo to mała łapka jeszcze, widać, że będzie z niej niezłe łapsko ;) Już teraz rozcapirzona wygląda jak wiosło! A rozcapirza się też przy innych okazjach, np. przy masażu, polowaniu, piciu mleczka od mamy :) Uwielbiamy te momenty!

Jest coś jeszcze co nas w Kibo rozbraja - długaśne, gęste pędzelki, które sprawiają, ze uszko wydaje się jeszcze większe! Oj będą go ciągnąć w górę, będą! Przy miziankach pędzelki drgają w rytm mrrrruczenia ...

Kibo Model.

Kibo jest urodzonym modelem! Prezentuje swe długaśne pędzelki, wielkie stópki i kształtną mordkę z lubością i upodobaniem, przybierając wdzięczne, typowe dla tej rasy pozy :) Tu łapki wyciągnięte, tam jedna na drugiej, albo jedna cofnięta, tu skrzyżowane... Uszka do przodu, pierś do przodu i ... można fotografować ;) Widać, że to zajęcie sprawia mu ogromną przyjemność!!!!

Kibo Wariatuńcio.

Kibo ma jeszcze jedno wcielenie. Ujawnia sie ono wtedy, gdy znajdzie sparingpartnera, machacza piórkami, rzucającego myszką czy turlającego piłeczkę. Wtedy w Kibo budzi się prawdziwy drapieżnik! Uszka na boki, czujny wzrok, szybkie nogi i dawaj! Kibo poluje! Czyni to z wielką pasją i zaangażowaniem. W takich chwilach nieśmiałość Kibo pryska jak bańka mydlana! Staje się prawdziwym, gorącokrwistym drapieżcą!

Taki Kibo potrafi z miejsca wyskoczyć bardzo wysoko w górę tylko po to, by schwytać furkającą mu nad głową tasiemkę, biec nie pacząc po czym i do czego (co tam, ściana jest świetna do nawrotek), stać na dwóch łapkach przez kilka minut wiosłując za umykającą zdobyczą ...

Kto wie, jakie wcielenia Kibo pozostają jeszcze przed nami nieodkryte ... Każdy dzień przynosi coś nowego :)

Roport z życia "K"otków

2011-10-19T10:59:00.000+01:00

Na chwilkę odstąpiłam od opisywania ich przygód, ale nie dlatego, żeby się nic nie działo, o nie! Każdy dzień przynosił kociakom nowe umiejętności i doświadczenia. Perfekcyjnie opanowały zabawę z naszymi dzieciakami, zagryzanie myszek i polowanie na piłeczki.

Najważniejszym wydarzeniem ostatnich dni jest oczywiście to, że w niedzielę "K"ociaki skończyły 8 tygodni! To bardzo poważny wiek dla takich małych kotków ;) W przypadku kociaków okazał się także być wiekiem przełomowym.

W tym właśnie wieku nasze biedne rudaski dostały po raz pierwszy zastrzyki i zostały zaszczepione. Zniosły to bardzo dobrze ... Nawet nie raczyły odespać tych atrakcji! Przeciwnie - wyzwoliły się w nich ogromne siły witalne! A takie siły muszą być do czegoś spożytkowane :)

To wyzwolenie umysłów, rozszerzenie horyzontów, uświadomienie sobie własnych zdolności itd. poskutkowało ciężką pracą całej czwórki nad dziełem trudnym, acz jak się okazało - wykonalnym. "K"otki podjęły się zadania sprowadzającego się do odnalezienia sposobu wydostania się z kojca :) Potrzebne do zrealizowania tego planu umiejętności kociaczki posiadały nie od wczoraj, ale dotąd nie próbowały ich wykorzystać. Teraz to się zmieniło. Były niezmordowane! Całymi godzinami testowały ogrodzenie kojca. Były niezmordowane!

W końcu, po wielu próbach, Kile Terjun sforsowała zaporę! Nie dość, że zrobiła to raz - wkładana do kojca wyskakiwała z niego jak z procy w ciągu pięciu sekund :):):) Reszta próbowała pójść w jej ślady, ale bezskutecznie :) Tym sposobem, Kile uwolniła rodzeństwo! Teraz cała czwórka bryka po sypialni; buzie zadowolone, ogonki w górę i dawaj!

Nawet ostrożny z natury Kibo Uhuru się przełamał! Nie ma w nim już nawet cienia niepewności! Szaleje za zabawkami, skacze, zagryza się z rodzeństwem! Zachowuje się tak, jakby nigdy nie był nieśmiałym kotkiem :)

Tym oto sposobem kociaki weszły w kolejny etap swego rozwoju ...

Ibri Jaguari GreenGrove*PL

2011-10-14T19:36:00.000+01:00

Ibri Jaguari to koteczka z miotu "I", córka SC Amazing Beauty GreenGrove*PL i Bandito vom Newanhof. Kilka dni temu Ibri skończyła 8 miesięcy.

Kiedy szóstka kociąt z tego miotu biegała po naszym domu, nie było czasu na pisanie bloga :) Maluchy były wyjątkowo absorbujące :) Dziś czwórka z nich zmienia życie innym "Dużym", a z nami mieszka Ibri i jej siostra Ivy.

Kociaki "I" na wystawie w kategorii miotów wywalczyły ocenę BEST IN SHOW !!! Jesteśmy z nich do teraz bardzo, ale to bardzo dumni :):):) Wystawianie ich było dla nas wielką przyjemnością :)

Sama Ibri Jaguari jest bardzo kochanym stworkiem, delikatnym i czułym. Gdy wtula się w nas na jej pysiu widać szczęście, mruczy gdy tylko zostanie wzięta na ręce, barankuje i ugniata nasze kolana.

Uwielbia wszelkiego rodzaju zabawy. Biega z radością za piórkami, poluje na myszki i gra w piłkę z pasją i oddaniem :) Nie ma tez nic przeciwko kocim wyścigom i zapasom :)

Ibrunia nie przepada jednak za tłokiem. Woli poczekać, aż reszta sie zmęczy i dopiero wtedy biegnie do nas, czy rusza do zabawy. Nie przepycha się z bardziej przebojowymi futrami ...

Nie jest jednak tak, że nie lubi towarzystawa innych kotów, o nie! Ma swoich futrzastych przyjaciół z którymi rozrabia od rana do wieczora :) W końcu gra w piłkę solo nie jest wcale taka fajna ;)

Szukamy dla Ibri domku, w którym nie będzie ani samotna, ani zagubiona w tłumie :) Chcielibyśmy bardzo, by ktoś pokochał ją tak gorąco, jak my ...

"J"otki :)

2011-10-14T08:02:00.000+01:00

Bracia "J" zwani czarnym i białym, choć tak naprawdę jeden z nich jest czarny a drugi rudy dymny, ostatni wieczór spędzili na wspólnej, podsufitowej zabawie na szczycie drapaka :) Przybierali przy tym takie pozy i robili takie miny, że mimo słabego światła, po prostu musiałam to uwiecznić.

Zresztą - sami popatrzcie, co wyprawia ten duecik ;)

Zainteresowany Jay :)

Jeszcze bardziej zainteresowany Jupiter: Co tam masz ????

Patrz brat! Patrz!!! WAW !!!!

Widziałeś kiedyś takie cuda?!

Złapałem! Złapałem i nie puszczę !!!

Odleciało ...

To ja się wynoszę ...

No wróciłem jednak. Strasznie to fajne coś jest !

Ja sem netoperek !!!! czyli spadło :(

Love - jak Delilah Love :)

2011-10-14T07:25:00.000+01:00

Delilah jest kotką od której żadne z nas nie umie oderwać oczu. Żadne zdjęcie nie oddaje jej urody! Ma iście tygrysi wdzięk, zwinność i przyciągającą uwagę barwę. Do tego gdy układa się na odpoczynek, przyjmuje pozycje znane z "Króla lwa", tak typowe dla Maine Coonów :)

Nie odnalazła się wśród kotek i teraz wiedzie spokojne życie kastratki w kręgu naszych kocich panów, z którymi nie tylko lubi przebywać, ale dla których żywi też wiele ciepłych uczuć - z wzajemnością zresztą :)

Zabawom i rozrabianiu z Delilah w roli głównej nie ma końca. Nie brak jej też pomysłowości, co inspiruje stateczne dość kocurki :)

I jeszcze rozbawiona Delilah ;)

Taaak ... te rozwiane pędzelki ;)

Jazz day :)

2011-10-12T10:04:00.000+01:00

Dzisiejszy dzień jest godzien zapamiętania !!
Zdarzyło się coś, na co bardzo długo czekałam :):):)

Jasmin Beauty, pełna ekspresji koteczka, której zawsze wszędzie pełno wreszcie doceniła ludzką obecność! Bo choć mizianki uważała za fajne i przyjemne od dawna, to jednak zawsze brakowało jej na nie czasu ... Ważniejsze i znacznie bardziej interesujące było rozrabianie z resztą futer, kombinowanie co by tu jeszcze zbroić, łapanie muchy i takie tam "aktywne rozrywki".

Dziś sama po raz pierwszy przyszła do mnie na kolana i ze zwykłym dla niej uporem i pewnością siebie domagała się mizianek, przytulanek i buziaczków. Z jej oczu biła pewność siebie. Wiedziała, że jej nie odmówię !! Chyba nietrudno się domyślić, ze miała rację ;) Po raz pierwszy zdarzyło się, że Jasmin zainicjowała taki kontakt :)

Mam nadzieję, że się jej spodobało i że teraz będzie to robić częściej :)

Czyżby ta zmiana oznaczała, że Jasmin, zwana przeze mnie Jazz zaczyna dorastać? Mam nadzieję, że jeszcze przez jakiś czas będzie uroczym, przebojowym kociakiem :):):)

Takie tam ... sprawozdanie

2011-10-09T09:46:00.001+01:00

Pierwszy raz od baaardzo dawna, udało mi się ustrzelić przyzwoitą fotkę Amazing Beauty GreenGrove*PL :) Jak się nietrudno domyślić, czuję nieodpartą potrzebę podzielenia się nią z Wami :) Oto Beauty:

Beauty to pierwszy Maine Coon jaki przyszedł na świat w naszej hodowli. Obecnie nosi najwyższy tytuł wystawowy - Supreme Championa, a na wystawach pokazują się jej dzieci, które również mają na swoich kontach sporo sukcesów :) Beauty to nasza radość i duma :)

Udało się też uchwycić Keirę Knightley of Susan's Cats*CZ, kotkę, która nie znosi robienia zdjęć! Zamyka oczy i ma w nosie starania fotografa. Tym razem obgryzała zielistkę i była zbyt zajęta by zamykać z mojego powodu oczy :):):) Skoro podałam tytuł wystawowy Beauty, podam i jej - Keira jest Grand Inter Championem (Wielkim Championem Międzynarodowym). Keira na paśniku:

A teraz już rudo :)

Kilka fotek sześciotygodniowych mikrusów. Powyżej - Kungur Tagh. Będzie z niego uroczy zawadiaka :) Pozy i minki ma obłędne - wystarczy spojrzeć na powyższe zdjęcie by poczuć ich przedsmak. Do tego jest radosny i pomysłowy, pięknie mruczy i lubi mizianki :)

Kasai Uele i Kile Terjun doszły do wniosku, że posiadanie siostry to wspaniała sprawa. Nie odstępują się na krok, wylizują sobie uszka i w ogóle dopieszczają się :)

Rzuca się to tym bardziej w oczy, że Joy powoli odstawia maluchy. Przychodzi do nich na karmienie, a potem ucieka i ani myśli z nimi przebywać. Jej zdaniem zbóje powinny już uczyć się samodzielności :) Kiedy jednak pojawia się wśród swoich dzieci, radości, mruczankom, przytuleniom i ciamkaniu nie ma końca! Są to bardzo radosne chwile :) A może to nie jest jeszcze odstawianie tylko próba zachęcenia dzieci do opuszczenia kojca? Bardzo możliwe. Zazwyczaj kocięta w ich wieku biegały już po całej sypialni, ale ta czwórka ani myśli szukać drogi na swobodę :) Ciekawe jak długo zostaną jeszcze w kojcu i kto jako pierwszy zdecyduje się na jego opuszczenie :)

Kocięta z miotu "K" dziś zostały po raz drugi odrobaczone. Dziś skończyły 7 tygodni. Zdjęcia były robione nieco wcześniej, zanim łobuzy ukończyły ten poważny wiek.

Czas szybko leci ... Ani się obejrzymy, a będą gotowe do opuszczenia naszego domu ...

Ale to jeszcze nie dziś ;)

Zmieniamy upodobania ;)

2011-10-04T16:41:00.003+01:00

Tak ... małe kotki lubią zmieniać swoje upodobania ;)

Tak stało się też wśród "K"otków.

Wszystkie grzecznie zajadają już suchą karmę. Jedna Kile wciąż nie jest przekonana, czy warto, ale jak zgłodnieje i ona zajada chrupeczki.

Kibo Uhuru po spróbowaniu chrupek stwierdził, że mięsko jest niejadalne! On je jak przystało na dużego koteczka - wyłącznie suchą karmę. Pałaszuje ją z apetytem, patrząc ze zdumieniem na mordce na pozostałą trójkę zajadającą mięsko.

Z kolei Kungur Tagh nadal jada suchą karmę, bo kotek głodny chodził mnie będzie przecież, ale mięsko pokochał! Na widok miski wydaje z siebie przedziwne dźwięki, przepycha się i podskakuje byle tylko szybciej dobrać się do ulubionego jedzonka.

Dziewczynki również niejadkami nie są.

Kasai Uele jeszcze nie wie, co lubi bardziej. Zajada i to i to, ale bez specjalnych ochów i achów. Jak jest głodna, to je i już. Jest chyba najbardziej zrównoważona przy miseczce :)

Za to Kile Terjun za kurczaka dałaby się pokroić. To co wyczynia gdy tylko usłyszy dźwięk otwieranego słoiczka gerberka przechodzi wszelkie wyobrażenie! Rzuca się na miseczkę z pasją i zajada tak długo, aż nie jest czyściutka. Nikt nie je mięska z takim apetytem i oddaniem jak ona :):):) No, ale Kile w ogóle lubi jeść. Widać to po niej. Nie dość, że jest duża, to jeszcze bardzo puchata! Wzrostem niewiele jej brakuje do Kibo :)

Jak widać, gusta maluchów dopiero się kształtują. Kotki sześciotygodniowe lubią zupełnie inne jedzonko niż te same kotki w wieku czterech tygodni. Zobaczymy, co będą lubić za tydzień, dwa :) Tym bardziej, że ich gusta, upodobania i zachowania zmieniają się nie tylko w kwestii ulubionych dań :) Pewnie jeszcze nie raz nas zaskoczą :)

Rudy solid i pręgusek

2011-10-02T08:53:00.002+01:00

Bardzo często jestem pytana o to, czym się różnią rude solidy (koty niepręgowane) od kotów rudych pręgowanych. Różnica oczywiście tkwi przede wszystkim w genach, ale i na samym kocie (fenotypowo) też coś niecoś widać.

W miocie "K" mamy jednego rudego solida, jest nim Kibo Uhuru. Pozostała trójka to koty klasycznie pręgowane. Udało mi się zrobić wspólne zdjęcia Kibo i Kungura - wyraźnie na nich widać różnicę :)

Pręgowany Kungur ma na futerku 3 barwy; rudą, kremową i białą. Ruda i kremowa tworzą barwę podstawową - pręgi. Im pręgi są wyraźniejsze, tym lepiej. Maine Coony to koty półdługowłose i dlatego zazwyczaj u dorosłych pręgi są nieco zatarte, nie tak wyraźne jak u kotów krótkowłosych. Białe są okularki wokół oczu i bródka, a także górna warga, dzięki czemu pręgi są bardzie wyraźne.

Kibo jako solid nie ma na sobie białej barwy a jedynie kolory rudy i kremowy. Bródka i okularki są kremowe, a różnice między pręgami rudego i kremu powinny być jak najmniej widoczne. W jego przypadku są to tzw. duchy, co oznacza, że po nim dzieci nie odziedziczą pręgowania, będą się rodzić solidy.

Mam nadzieję, że udało mi się to wytłumaczyć w sposób zrozumiały :)

Z moich osobistych obserwacji - nie wiem czy jest tak w każdym przypadku - wynika również, że opuszki palców i nosek kota pręgowanego są różowe, a solida rude :):):) Różnica nie jest wyraźnie widoczna, ale kiedy porówna się dwa takie koty, niewątpliwie jest :)

Przy okazji ustrzeliłam jeszcze dwie fajne fotki :) Kungurka w pięknej, typowej dla Maine Coona pozie i Kile Terjun podczas zabawy w "a kuku" :):):)

Taki jestem już poważny:

"A kuku" - co tam robisz? :)

Rude poznaje zielone

2011-09-30T12:05:00.000+01:00

Małe rude poznało dziś zielone :):):)

Wypada na początek przedstawić głównego bohatera sesji fotograficznej;)

Zielone to zielistka - roślinka bardzo chętnie podgryzana przez koty, u nas służy specjalnie tego celu. Po jej zjedzeniu jedzie na rekonwalescencję, a gdy odrasta - powraca, by dać się ponownie zjeść :):):) Ta na zdjęciu chyba nie jest apetyczna, bo stoi już długo a o tym, że jej u nas całkiem nieźle świadczy chyba to, że zakwitła :):):)

Rude poznające zielone też dość interesujące jest :):):) W tych rolach wystąpiły "K"otki :):):)

Zielistka została z miejsca pokochana przez Kungura! Uznał, że tak fajnej zabawy i zabawki jeszcze nie miał! Szalał! Zagryzał, polował, łapał, przytrzymywał! No szaleństwo :):):)

Nie wiele mniej entuzjastycznie zachowywała się Kasai, choć przez chwilę miała wyraźny dylemat! Nie wiedziała, czy wybrać zabawę czy siedzenie na moich kolanach :):):) Bo siedzienie na kolanach to to, co Kasai kocha najbardziej :) Gdy w końcu pomknęła w kierunku zielonego, pokazała, że jest prawdziwą damą! Z wielkim zainteresowaniem i lubością na pysiu wąchała zielistkowe kwiaty, oczywiście w przerwach w polowaniu na podrygujące pod najlżejszym dotykiem liście :):):)

Wkrótce dołączyła do niej Kile. Kile przez chwilę nie mogła się zdecydować, czy to zielone coś, to się jej podoba czy nie. Raz trąciła łapką, raz odeszła ... w końcu stwierdziła, że zabawa z zielonym w zasadzie to jest przednia! Wąchanie kwiatków też przyjemne. No i zaczęło się szaleństwo!

Nie wiedziała czego bardziej chce, wąchać czy się bawić - w efekcie wszędzie było jej pełno :):):)

Bliższym poznaniem z zielonym zupełnie nie był zainteresowany Kibo. Obejrzał, powąchał i sobie poszedł. Nie szkodzi, że po drodze musiał zeskoczyć z dość wysokiej porodówki. W końcu jest kotem, prawda? No ale po porodówkach i w zielonym to on fikał nie będzie. Gdy inni uprawiali wygibasy przy zielonych listkach, on w kąciku ćwiczył typowo mainecoonie pozy :):):) Taki z niego grzeczny koteczek !!

Wyglądał, jakby mówił: "Łapka do przodu, pysio cofnięte ... ależ ze mnie przystojny Pan Kot wyrośnie" :):):) Patrząc na niego my też nie mamy co do tego żadnych wątpliwości :):):)

A na koniec zdjęcie dnia - Kungur w euforii zielonolistkowej ;) ;) ;) Widać jaki z niego łobuziak!

W galerii kociaków obejrzeć można więcej zdjęć z sesji z zielistką. O tu - http://greengrove.pl/galeria/Miot%20K/index.html

A swoją drogą, to byłoby na tyle, jeśli chodzi o odrudzanie ;)

Odrudzam :)

2011-09-29T17:56:00.001+01:00

Za cel postawiłam sobie dziś odrudzenie wątku. Nie jest to proste, bo rude maleńtasy dosłownie narzucają się i najchętniej nie mówiłabym o niczym innym tylko o nich. O ich słodkich puszystych brzusiach, mięciutkim futerku, śmiesznych wyczynach, minkach ... ech ...

No ale dziś odrudzamy !!!!!

W ramach odrudzania postanowiłam przypomnieć Wam naszą Galaxy Star - dymną szylkretkę. Poprzednio na blogu pojawiła się, gdy miała pięć tygodni. Wyrosła na dużą, mocno zbudowaną kotkę o ładnej głowie, proporcjonalnej budowie ciała i charakterze cudownego miziaka. Nie zawiodła mnie :)

Galaxy w październiku skończy 10 miesięcy a to oznacza, że wkrótce pojawi się na wystawach. Dzień jej debiutu w klasie otwartej jeszcze nie został wyznaczony, ale zapewne długo nie będzie nań czekać :) Mam nadzieję, że Galaxy nadal będzie rosła tak ładnie jak do tej pory :)

W ślad za Galaxy postanowiłam pokazać resztę naszej ciapatej młodzieży :)

Szylkretowa Ivy Delite jeszcze na blogu się nie przedstawiała :) To jedyna kotka z miotu "I" (po SC Amazing Beauty GreenGrove*PL i Bandito vom Newanhof), która być może zostanie kiedyś kotką hodowlaną. Póki co słodki z niej małolat!

Jest długaśną kotką o ogonie, który sięga jej do uszu :) Wygląda jak długaśna sznurówka z pióropuszem :):):)

Ivy jest niesamowicie przylepną kotką. Najchętniej nie schodziłaby z naszych głów, rąk, szyj i kolan. Zawsze do kogoś się przytula i obłapia go przednimi łapciami za szyję, żeby sobie nie myślał, że może ją ot tak sobie zostawić!

Ale Ivy to nie tylko chodząca miłość, ale też wulkan energii! Zobaczyć śpiącą Ivy? To prawie niemożliwe ;) Jak nie wisi uczepiona na którymś z nas, poluje, zagryza, ściga i boksuje się z zabawkami, innymi kotami, muchami i wszystkim co tylko zdoła poruszyć :):):) Jest wszędobylska!

Najmłodszą szylkrecią w naszym stadku, dymną szylkrecią, jest Jasmin Beauty.

Jej uroda jest niekwestionowalna. Ale nie można jej zobaczyć ot tak, od razu. Jej uroda to w 20% wygląd, 60% charakter i 20% pomysłowość :):):) Wystarczy spojrzeć w jej roziskrzone oczy, zauważyć zawadiackie machnięcie ogonem i człowiek przepada z kretesem!

Inteligencję niewątpliwie odziedziczyła po matce (SC Bonne Chance LynxCoon*PL) a urok osobisty i umiejętność przyklejania sie do serducha po obojgu rodzicach (ojciec to Eye of a Tiger GreenGrove*PL), tyle, że pomnożyła je przez 1000 !!!!! To co wyprawia nie mieści się w głowie! Jest jedynym naszym kotem, który bez większego trudu potrafi wyjść na dach (po zdemontowaniu zabezpieczającej je moskitiery oczywiście), zawisnąć na lampie i zajrzeć w celu sprawdzenia co to, do gotującego się garnka. Strofowanie zupełnie jej nie zraża, wie, że owinęła nas sobie wokół małego pazurka :):):) Co najwyżej oznacza konieczność omyślenia nowej drogi dotarcia do celu.

Jej przygody z powodzeniem wystarczyłyby na osobnego bloga :):):)

Tajemnica wyjaśniona!

2011-09-28T09:01:00.000+01:00

Chodziłam tak sobie od wczoraj i rozmyślałam nad przyczyną, dla której Kungur Tagh nie pała miłością do mięska. Jest nieco mniejszy od brata (niewiele, ale jednak), więc ten mały entuzjazm mnie nieco martwił. Dumałam, jak zachęcić go do przejścia na dietę bezmleczną, dumałam ... a tu takie zaskoczenie!

Już się nie matwię :) :) :)

Zagadka została wyjaśniona!

Kungur Tagh jest miłośnikiem suchej karmy !!!! Właśnie teraz radośnie trzęsąc uszkami zajada karmę RC Baby Cat :):):) Został przeze mnie przyłapany podczas tej czynności. Ukrywał się mały łobuz, a sądząc po szybkości znikania kulek, nie był to jego "pierwszy raz" :) Karma stała sobie w kojcu malców od początku, ale myslałam, że zjada ją jedynie Joy, żaden mały amator tego jedzonka się wcześniej nie ujawnił :)

A człowiek niemądry się zamartwia! Kotek da sobie przecież radę! Czego jak czego, ale suchej karmy przecież nigdy nie brakuje ;)

Kungur to prawdziwy zuszek - łakomczuszek :):):) I smakosz do tego, ech :):):)

"K"otki - poznajemy nowe smaki

2011-09-27T18:41:00.000+01:00

"K"otki w niedzielę skończyły 5 tygodni. Są już całkiem spore, przyszedł zatem czas na to, by zaczęły zajadać coś innego niż mamine mleczko, no i, żeby dały mamie nieco odpocząć :)

Pierwsze spotkanie z mięskiem pełne było niedowierzania i nieufności, ale już po chwili, Kibo Uhuru i Kile Tejrun stroili do siebie groźne miny nad miską :):):)

Było dużo fukania, groźnego machania "stlaśnie ogromnymi łapciami", prężenia się i w ogóle przeganiania rodzeństwa od miski :) Nie można sie nie uśmiechnąć widząc jak maleństwa przeistaczają się w tygrysy :):):) Wystarczy, że poczują mięsko ;)

Po dłuższych namowach, do jedzenia przystąpiła również Kasai Uele. Jak przystało na damę - jadła bardzo grzecznie przepuszczając parę pierwszych zawadiaków i ustępując im, ale stanowczo nie dając się odpędzić od miski aż do czasu, gdy jej brzuszek ślicznie się zaokrąglił :)

Jedynie Kungur Tagh uznał, że to coś nie nadaje się do jedzenia i połknął tylko tyle, ile dostał na języczek.

Ech ... pierwsze koty za płoty ;)

Dziś przy stołówce panuje już porządek. Kibo i Kile zrozumieli, że jedzonka im nie zabraknie i zajadają grzecznie stojąc ramię w ramię, Kasai pałaszuje aż się uszy trzęsą, a Kungur, z pewną nieśmiałością podchodzi do miseczki i po niewielkiej zachęcie z mojej strony zajada mięsko :)

Tym sposobem, maleńtaski zrobiły kolejny krok na drodze ku dorosłości :):):) Milowy można powiedzieć - uniezależniły się od mamy :) Nie dziwi chyba jednak fakt, że i tak Joyowe przytulanki, karmienie i mycie są tym, co małe kotki lubią najbardziej :):):)

Nauki ciąg dalszy - "K"otki

2011-09-21T12:29:00.000+01:00

"K"otki bardzo szybko uczą się życia! Dopiero co po raz pierwszy wychodziły z porodówki a teraz to już całkiem poważne, zorganizowane i mądre kotki :) Mama nie próżnuje, daje lekcje a i my jej pomagamy. Współpraca świetnie się układa i efekty zaraz widać.

Umieją już sprawnie biegać i zagryzać rodzeństwo, albo ogon mamy. Zabawy mają przy tym co nie miara! Bo to polowanie na żywą zdobycz i o łatwiźnie nie może być mowy. Tym bardziej, że zwierzyna zmienia się co rusz w myśliwego ! A biedny mysliwy zwiewa wówczas ile sił w łapkach!

Maluchy bardzo ładnie korzystają z drapaczka zainstalowanego na boku porodówki. (Dokładny opis - http://jagistyl.blogspot.com/2011/08/porodowka-dla-greengrove.html - swoją drogą - genialny pomysł na porodówkę. Nie mamy do niego żadnych zastrzeżeń). Co chwilkę inny malec ostrzy tam swoje pazurki przygotowując się do biegu. Były już też próby wspinaczkowe! Na szczęście dla nas - póki co próby te nie są skuteczne i fąfle trzymają się ziemi :)

Kiciaki opanowały również sztukę zabawy z myszka lub inną zabawką oraz bieganie za wstążkami na patyku. To ostatnie ukochała Kasai! No ale dla niej każda zmiana jest dobra i jest powodem do nowej frajdy :)

Ale to jeszcze nie wszystko. Wszystkie maluszki bardzo dzielnie korzystają z kuwetki! Jestem z nich dumna, bo w tym wieku niektóre kociaki jeszcze nie wiedzą, co to za "coś" a tu proszę! Widać, że mama dała im skuteczną lekcję :)

Obserwuję coraz częściej, że maluchy dobrały się w pary. Kile Terjun i Kungur Tagh są ciągle razem. Razem idą do mamy popić mleczka i razem ruszają w kierunku podusi do spania. Wspólne zagryzanie myszki zabawa piłeczką tez im coraz lepiej wychodzą. Kasai Uele i Kibo Uhuru to para druga. Ta dwójka znacznie bardziej ceni sobie obecność mamy :) Powyżej kilka zdjęć zrobionych podczas ich wzajemnego dopieszczania się :) Kibo śpi z takim spokojem i błogością na pysiu, że musiałam Wam to pokazać :)

"K"otki mają 4 tygodnie

2011-09-20T18:27:00.002+01:00

Z okazji tego jubileuszu zrobiliśmy im kilka zdjęć :) W końcu to już poważne kotki i nie wypada, by ich słodkich osóbek nie ujawniać na stronie :)

Sesja jak zawsze w takich sytuacjach odbywała się w atmosferze zainteresowania i zdumienia kotków, bo to nie wiadomo, czego ci duzi chcą! No ale czas, by nauczyć się pozować i "k"otki też musiały w końcu spróbować tej sztuki :)

Na pierwszy ogień poszła jak zawsze Kasai Uele. Pokazała boczek prawy, potem lewy, a na koniec zrobiła minkę, która najlepiej pokazuje, co to za kotek ;)

Sesja ani troszkę jej nie speszyła. Przeciwnie - było widać, że chętnie popozowałaby jeszcze trochę :) Jako jedyna biegała za zabawkami i polowała na nie, co nam bardzo ułatwiło zadanie :):):)

No, ale musiała ustąpić miejsca rodzeństwu, które z mniejszym lub większym entuzjazmem również chciało się pokazać :) A tu już nasz ukochany chochlik :):):) :

Druga na planie zaprezentewoła się Kile Terjun. To jej pierwsze zdjęcia od dłuższego czasu. Jakoś nie pokochała się z aparatem póki co ... Strojenie minek i przybieranie fajowych póz jej średnio odpowiada. Znacznie fajniejszym okazało się być zwiedzanie planu.

Wydaje mi sie, że mimo to udało się pokazać, że to wielka, puchata, długa kota :):):) Bo taka właśnie jest Kile :):):)

No a potem przyszedł czas na chłopców. Najpierw zaprezentował sie Kibo Uhuru, który ze sporą dozą ostrożności rozglądał się po planie. Był tak niepewny siebie, że aż mama Joy przybiegła mu na pomoc :) Co ciekawe, nie płakał, nie pomiaukiwał. A ona i tak zauważyła, że jej synek czuje się niepewnie. Jej pojawienie się poprawiło nastrój Kibo i nawet zechciał się pokazać :):):)

Tu jeszcze bardzo niepewna minka:

A tu już w towarzystwie mamy. Od razu raźniej :):):)

Kibo zapowiada się na dużego kocurka i ta jego nieśmiałość jest rozbrajająca :):):)

Po nim na plan wniesiony został Kungur Tagh. Jeśli Kile nie lubi pozować, to on po prostu tego nie znosi. No ale mamy nadzieję, że wkrótce pokocha modeling :) Nie on pierwszy nie zapałał do niego entuzjazmem od pierwszego spotkania :)

Zresztą trudno się dziwić - Kungur to facet. Bez cienia wątpliwości. Pełen energii i ciekawości. On po prostu nie ma czasu na tak poważne zajęcia jak pozowanie. W tym czasie, ma przecież tak wiele do zrobienia! Tu powąchać, tam obejrzeć ... Wszędobylski malec :)

No właśnie ... Oto Kungur: do biegu, gotowi ....

START!!!!

Banana Shake

2011-09-18T09:57:00.001+01:00

Banana Shake to urocza koteczka, która przyjechała do nas z zaprzyjaźnionej hodowli Jastrzębiec*PL. Jest kremową solidką o długaśnych, gęstych pędzlach na uszkach, długim gęstym futrze i cudownym, niekonfliktowym charakterze :) Doskonale odnajduje się w towarzystwie naszych kotek :)

Banana jest siostrą Quebracho, choć nieco od niego młodszą. Ma w swoim wyrazie coś, co zachwycało mnie u jej starszego brata i między innymi dlatego bardzo się cieszę, że stała się częścią naszej hodowli.

Podobnie jak brat, Banana szybko się u nas zaaklimatyzowała, bez lęku weszła w nowe kocie towarzystwo i chyba to nas w niej najbardziej urzeka :) Jest ciekawska, wszędobylska i rozmruczana. Czego więcej chcieć od kota ? ;)

Krysiu - dziękuję bardzo za Bananę :):):):) Cieszę się, że trafiła właśnie do mnie :):):)

"K"otki - koniec niemowlęctwa

2011-09-17T09:53:00.002+01:00

Taaaak ... zbliża się nieuchronnie koniec niemowlęctwa naszych "K"otków :) W niedzielę malce skończą 4 tygodnie, a to już bardzo poważny wiek.

Dziś po raz pierwszy opuściły porodówkę, swój pierwszy dom. A w zasadzie to może nie do końca opuściły :):):)

Ustawiliśmy maluchom kojec - by zapewnić im bezpieczeństwo na czas nauki życia na większej przestrzeni. Wkrótce rozpoczną naukę kuwetowania, samodzielnego jedzenia, picia, naukę życia w kocio-ludzkiej społeczności. Wiele jeszcze przed nimi.

Dziś wykonały pierwszy krok na drodze ku dorosłości. Opadły zapory i "K"ociaki mogły spróbować swoich sił poza budką porodową.

Z możliwosci tej radośnie skorzystała Kile Terjun (cóż się dziwić, nosi imię górskiego wodospadu - siła i moc spadającej wody przez nią przemawia) a w jej ślady podążyła Kasai Uele. Obie dziewczynki dokładnie obwąchały okolice swojego pierwszego domu i porozglądały się, po czym zmęczone wróciły do porodówki się przespać.

Kungur Tagh wystawił z budki jedno ucho i jedno oko, porozglądał się, porozglądał i zawrócił, by spokojnie skorzystać z możliwości drzemki.

Ku naszemu zdziwieniu okazało się, że Kibo Uhuru z odmiany nie jest wcale zadowolony! Usiadł wewnątrz budki i z jej wnętrza nieufnie spoglądał na szeroki świat :) A w stadku wiedzie prym!

Wniosek z tego, że dziewczynki są znacznie bardziej przebojowe niż ich bracia! Albo, że braciom bardziej chciało się spać ;)

Ich mama - Daylight Joy - też nie jest jeszcze pewna, czy z tej zmiany jest zadowolona. Nieco zagubionym wzrokiem patrzyła na oddalające się córeczki i nawoływała je. Po chwili się jednak odprężyła i zaczęła swe maluchy nawoływać chodząc po kojcu i zachęcając do zwiedzania :) Bardzo dzielna z niej mama :)

Kibo Uhuru czyli jak być samozadowolonym :)

2011-09-15T19:22:00.000+01:00

Kibo Uhuru urodził się jako pierwszy i jakoś tak lubi przodować. Bo przecież, ten kto na czele ma najlepiej, prawda?

Wychodząc z tego założenia, Kibo postanowił róść jak na Maine Coona przystało, bawić się jak na Maine Coona przystało, robić odpowiednie do tego miny i bawić się wyłącznie tak jak na Maine Coona przystało :)

Tu np. mamy małego gremlina, ale to była pomyłka, już po chwili zachowywał się odpowiednio :):):) Jak na Maine Coona przystało ;)

Takie założenia przynoszą mu same godne pozazdroszczenia rezultaty :)

Troszkę kociąt już odchowaliśmy, ale Kibo ma wagę drugiego największego kociaka u nas w tym wieku (wcześniej pobił go jedynie Ivan Grizzly).

Kibo lubi sobie pojeść, a że nikt mu nie podskoczy, to wybiera zawsze najlepszy mlekopój. Tym sposobem, kotek głodny jest tylko wtedy, gdy jego mama nie dość szybko wróci na kolejne karmienie :)

Kibo lubi mieć ciepełko, dlatego, gdy już jego rodzeństwo się ułoży do snu, wchodzi na szczyt kopczyka, tratując brata i siostry, i tam, na miękkiej, ciepłej, puchatej poduszce - zasypia :)

Ludzkie ręce są dla Kibo bardzo interesujące ... ale jeszcze nie jest pewien, czy je lubi ;) Będziemy go przekonywać, że tak, oj będziemy :):) :)

Dwaj panowie "J" - czyli nasze Jotki :)

2011-09-14T13:30:00.000+01:00

Za kilka dni Jay the Hero i Jupiter Costi skończą pierwsze pół roku życia.

Jesteśmy bardzo zadowoleni z ich dotychczasowego wzrostu i rozwoju :) Zapowiadają się na mocno zbudowanych, przystojnych kawalerów :)

Nadal są ze sobą nieporównywalni :) A to właśnie ten element sprawił, że obaj zostali z nami - za nic nie mogliśmy się zdecydować, który z nich ma być kocurem hodowlanym, a który nie :) "Rozsądnie" zdecydowaliśmy zatem, że zostaną z nami obaj :):):) Minęło kilka miesięcy, a my mamy jeszcze mniejszą ochotę na to, by któryś z nich nas opuścił :)

Jay i Jupiter są synami naszej cudownej SC Bonne Chance LynxCoon*PL i Eye of a Tiger GreenGrove*PL. Urok osobisty odziedziczyli po obojgu rodzicach - rozstania z żadnym z nich sobie nawet nie wyobrażamy :) Nie trudno się więc domyślić, że na Panów "J" też byliśmy nieuchronnie skazani :)

Kasai Uele - kosi kosi łapci :)

2011-09-13T16:39:00.002+01:00

Trudno jest po stracie kociątka, które mogłoby żyć i cieszyć nas jeszcze długo, wrócić do normalności. Jednakże zdarzają się takie chwile, w czasie których nie jest możliwe, by się nie uśmiechnąć :)

Taka chwila zdarzyła się właśnie przed momentem :)

Nasza pchełka mała, Kasai Uele budziła się. Ale nie szybko, nie z pośpiechem typowym dla głodnego, wyspanego kotka, lecz leniwie i z namysłem :) Najpierw otworzyła swe śliczne, wciąż jeszcze po niemowlęcemu niebieskie oczka, a potem zaczęła sama ze sobą grać w "kosi łapci" :):):) W wydaniu kociątka - widok bezcenny :) :) :)

Udało mi się aparatem uchwycić kilka klatek z jej zabawy :)

Kasai Uele - jej imię to nazwa wielkiej, afrykańskiej rzeki - Kongo. To druga z dziewczynek z tego miotu, nosząca imię rzeki :)

Kaweri Sungai - pożegnanie ...

2011-09-12T19:09:00.005+01:00

Dziś w nocy pożegnaliśmy Kaweri Sungai. Miała 3 tygodnie.

Kaweri otrzymała imię, jakie nosi rzeka w Indiach oraz indyjska bogini urodzaju. Liczyłam, że to imię przyniesie jej szczęście ... Stało się niestety inaczej.

Kilka dni temu Kaweri zachłysnęła się pijąc mleko od swojej mamy Daylight Joy. Nie często zdarza się to w tym wieku, ale jej się zdarzyło. Miała wielkiego pecha ...

Szybko rozwinęło się u niej zachłystowe zapalenie płuc. Do końca wierzyliśmy, że je pokona. Była karmiona dożylnie i sondą, dotleniana, podano jej odpowiednie leki ... Niestety ... nie udało się ...

Nic więcej nie mogliśmy zrobić ...

Za pomoc w jej ratowaniu jesteśmy niezwykle wdzięczni weterynarzom opiekującym się kotami z naszej hodowli, pracującym w gabinecie Med-Wet w Bielsku-Białej ( http://www.medwet.pl/ ). Dzięki Wam Kaweri Sungai miała szansę, by przeżyć. Dziękujemy ...

Tęsknimy za Tobą maleńka ...

Miot "K" w GreenGrove*PL czyli rudo mi :)

2011-08-26T16:39:00.002+01:00

Tak dawno nic nie pisałam, ze nawet nie bedę próbowała nadrobić zaległości. Krótki spis tego, co się u nas działo jest na stronie w nowościach ;) Tym razem będzie to musiało wystarczyć.

Ale życie biegnie do przodu i nie znosi próżni. Choć nie pisałam tutaj, nie brakowało nam wrażeń. Wciąż wiele się u nas dzieje.

Najważniejszym wydarzeniem ostatnich dni było przyjście na świat, w dniu 21 sierpnia 2011 roku, miotu "K", czyli pięciu małych rudych cudów :)

Dumną mamą tej piąteczki została nasza IC Daylight Joy GreenGrove*Pl a nie mniej dumnym tatą Bandito vom Newanhof.

To pierwszy miot Joy i zdumiewające jest to, jak wspaniale opiekuje się dziećmi. Jesteśmy jej zachowaniem zachwyceni! A kociętom troskliwa opieka mamy służy :) Rosną, śpią i jedzą, są cichutkie i spokojne. Widać od razu, że niczego im nie brakuje :)

Miot "K" otrzymał już imiona. Dwa kociaki noszą miana górskich szczytów, dwa rzek a jedna wodospadu. Jednakże są to nazwy w językach miejscowych :) To nadało im nieco "egzotyczne" brzmienie.

Good Hope

2011-01-03T20:10:00.000Z

Good Hope przyszła na świat jako ostatnia z rodzeństwa. Była bardzo delikatna i nieco osłabiona porodem, ale mimo to piękna. Dlatego nazwaliśmy ją „dobrą nadzieją”. Dziś imię to nabiera nieco innego wyrazu, gdyż Hope jest wyjątkowo optymistycznym stworzonkiem. Wystarczy na nią spojrzeć, by twarz się człowiekowi rozjaśniła i ciepło rozeszło się wokół serca :) Malutka patrzy na świat odważnie i z pogodą, z zainteresowaniem, uwagą i ciepłem.

Na wszelkie pieszczoty reaguje radością, odpowiada na sygnały wysyłane w jej kierunku, jakby wszystko co się do niej mówi rozumiała. Hope jest Nadzieją. Jej ucieleśnieniem. Przy niej nie można się martwić :)

Kolor Hope niewątpliwie dodaje jej uroku! Jest klasycznie pręgowaną szylkretką, ze strzałką rudego koloru biegnącą od noska w górę, z paluszkami zamoczonymi w rudej farbie ... Ślicznotka z niej wyrasta :)

Galaxy Star

2011-01-03T20:04:00.000Z

Kolorowa panienka. Wciąż nie wiem, jaki kolor ma Galaxy, czy jest dymna czy też nie. Futerko jej jest jaśniejsze i zimniejsze w odbiorze wizualnym niż Canarii, ale pewności póki co nie mam.

Gdy się urodziła była niesamowicie podobna do swojej babci Utility i te cechy rozwija w sobie nadal.

Galaxy to typ kociej gwiazdy. Pozuje do zdjęć robiąc przy tym rozkoszne minki i przyjmując wyszukane pozy, w przeciwieństwie do swojej mamy, która aparatu serdecznie nie znosi. Wdzięczy się jak prawdziwa modelka :) . Również gdy aparatu nie ma w pobliżu Galaxy przoduje w przyjmowaniu rozkosznych pozycji, ćwiczy zalotne spojrzenia ...

Jest największym kociakiem z miotu, największym kociakiem jakiego do tej pory mieliśmy w hodowli. Dlatego czasami wygląda jak nieco niezgrabne słoniątko, tylko oczy zdradzają, że już za chwilę będzie prawdziwym kotem – drapieżcą.

Póki co, Galaxy poświęca się obserwowaniu. Obserwuje wszystko z bezpiecznej pozycji; podrygującą Fantazję, odkurzacz, ścielone łóżko, nas. Jej spojrzenie jest bystre i zdradza inteligencję! Tylko patrzeć, jak zacznie wykorzystywać wiedzę zdobytą podczas obserwowania! A że jest typem buntownika, który uważa, że świat należy do niego ... możemy spodziewać się wszystkiego :)

Good Spirit

2011-01-03T19:57:00.000Z

Jedyny chłopak w tym towarzystwie :):):) Jak wiemy, rodzynki są bardzo rozpieszczone. Z Duszkiem nie jest inaczej :)

Jego imię, w wolnym tłumaczeniu, to „dobry duszek” i taki właśnie jest. Jest dobrym duchem naszego domu. Człowiek to jest to, co malec ceni sobie najbardziej. Kocha przytulanie, drapanie za uszkiem i mizianie po pięknym, kropkowanym brzuszku. Z wdzięczności za te pieszczoty śpiewa piękne, głośne, mruczące kołysanki, przytula się do dłoni i cieszy całym sobą :)

Mimo to, że tak lubi mizianki, udowodnił, że nie jest żadnym ciamajdą! Jako pierwszy podążył za Fantazją na zwiedzanie wielkiego świata, towarzyszy jej w tych wyprawach, choć nie potrafi jej jeszcze dotrzymać kroku. Za to z wielkim zainteresowaniem obserwuje jej wyczyny na drapaku, próbuje naśladować zabawy z myszką, chwyta za ogon ... Ot taki malec uczepiony do starszego rodzeństwa.

Duszek to pieszczoch nad pieszczochami z kocią miłością do życia we krwi.

Gran Canaria

2011-01-03T19:45:00.000Z

Kotek niespodzianka. Gdy się urodziła, była niepozorna, z nieokreślonym kolorem. Teraz ... teraz rozkwita! Ma przepiękny, wyrazisty, czekoladowy w odbiorze kolor, gdzie ciepła czerń miesza się z rudymi płomykami dając odczucie ciepłego jesiennego wieczoru, spojrzenie które powala i którym zagląda człowiekowi wprost do serca. Jest piękniejsza z każdym dniem, rozkwita nasz Kanareczek :):):)

Temperament Canarii jest jak wymarzony! Jest najspokojniejsza z całej gromadki, bardziej zdystansowana, nie panikuje lecz obserwuje, nie ucieka na wszelki wypadek lecz bada. Tylko ona z absolutnym spokojem znosi wszelkie zabiegi pielęgnacyjne, typu obcinanie pazurków. Jakby czuła, że krzyki i wyrywanie się są co najmniej nie na miejscu. W końcu krzywdy jej nikt nie robi, więc o co tyle hałasu? Reszta jeszcze się tego nie nauczyła, ale pracujemy nad tym :) . W niej zamiast instynktownego lęku więcej jest ciekawości. Widać, że naprawdę lubi dotyk ludzkich rąk, że do nas lgnie.

Jest wyjątkowo słodkim kociakiem. Takim, który przykleja się człowiekowi do serca. Prawdziwa z niej czekoladka :):):)

Fantasy Flower

2011-01-03T19:41:00.000Z

Fantazja jest najstarsza z całego towarzystwa. Odziedziczyła po swoim tacie – Bandycie – ogniście rudy kolor i wesoły, energiczny temperament. Od mamy uczy się robienia niezwykle wyrazistych min i przyjmowania dostojnych póz, które niekoniecznie pasują do jej trzpiotowatego podejścia do życia :) .

Fantazja kocha zabawy wszelkiego rodzaju, zapamiętale zagryza swoją różową myszkę, poluje z uporem maniaka na piórka, obserwuje wszystko co się dookoła niej dzieje i wszędzie wściubia swój śliczny nosek :) . Nic nie może się zdarzyć bez jej udziału! Jest bardzo sprytna. Mimo młodego wieku wspina się na drapak, wskakuje na kolejne jego półki albo wspina się po słupku, poluje na ogon mamy, a wczoraj z wielkim przejęciem boksowała ucho cioci Keiry, co trwało dobrych kilka chwil i wyglądało naprawdę zabawnie :) Podziwiałam cierpliwość Keiry do niesfornego malucha :)

Co ciekawe, nie dokucza młodszym kociakom, jest wobec nich delikatniejsza niż wobec Boni i Keiry, czasem delikatnie się z nimi bawi, ale tak, by nie płakały. Jakby czuła, że te maluszki, nie mogą się z nią póki co mierzyć i daje im fory.

Chętnie nawiązuje kontakt z człowiekiem. Jest to dla niej bardzo interesujący stworek, którego trzeba koniecznie obwąchać, posmakować, obejrzeć :) A dzieci są tak fascynujące, że zejście z ich kolan w ogóle nie wchodzi w grę! Wspólne z nimi zabawy są tym, co Fantazja lubi najbardziej :):):)

Kociaków czas

2011-01-03T16:20:00.001Z

W zasypanym białym puchem GreenGrove, przed świętami pojawiły się pierwsze od ponad roku kocięta!

Cudowne z nich grudniowe kotki :) . Puchate, rozmruczane i przytulaśne ;)

Na świat jako pierwsza przyszła Fantasy Flower GreenGrove*PL – córeczka Boni i Bandyty, urodzona w dniu ... grudnia 2010 roku, a nieco później pojawiła się czwórka dzieci Keiry i Bandyty, urodzonych 10 grudnia 2010 roku; Gran Canaria, Good Spirit, Good Hope i Galaxy Star.

Kociaki wspaniale rosną – to największe kocięta, jakie do tej pory mieliśmy w hodowli :) . Są też wśród nich pierwsze pręguski jakie się u nas urodziły, więc choć już wcześniej mieliśmy kocięta (ale to było bardzo, bardzo dawno ... ), te są dla nas pod wieloma względami pierwsze :):):)

Obie mamy; Boni i Keira, zawarły ze sobą sojusz i wspólnie wychowują swoje maleńtaski. Raz karmi je Boni, raz Keira. Raz myje je jedna, raz druga. Mamy wspierają się wzajemnie, dużo o dzieciach rozmawiają (mrrrr, mrrrr, mrau, mrauuu, miał ... itp. :):) ) i dopieszczają swoje maluszki. Żadne dzieci Boni nie były tak czyściutkie i puchate jak Fantazja. Żadna mama, która rodziła po raz pierwszy w naszej hodowli, nie miała tak dobrej nauczycielki i takiego wsparcia jakie ma Keira w Boni. Obserwowanie tego duetu dostarcza nam niesamowitych wrażeń. Nie sądziłam, że koty mogą aż tak sobie nawzajem pomagać ...

Ta współpraca to szczęście dla kociąt. Dzieciaki są ślicznie puchate, zawsze mają pełne brzuszki i humorki im dopisują.

Są niesamowicie kolorowe. Każde futerko ma inny odcień, inną barwę i temperaturę, poczynając od płomiennej Fantazji, poprzez czekoladową Canarię a kończąc na srebrnej Hope. Poznajemy coraz lepiej ich charaktery i o każdym malcu można już to i owo powiedzieć.

Nasze kocurki

2010-11-13T14:11:00.001Z

Za kilka dni nasz młodszy kocurek skończy rok. Obaj są już więc dorosłymi kawalerami, świadomymi swej kocurzej natury :) Na szczęście nie przeszkadza im to w byciu wesołymi zbójami i kochanymi miziakami jednocześnie, albo na zmianę :):):)

Dziś Tiger i Bandito wietrzyli swoje futra na balkonie - wietrzyli dosłownie, bo pogoda jest niesamowita. Słońce świeci i grzeje z całych sił, a wiatr wieje z mocą, która wszystko porywa. Po kilku godzinach na balkonie futra są zatem skutecznie przewiane :):) No ale powrót do domu im nie w głowach! Oj nie!

Nasze kocurki cenią sobie taką aurę. Tyle różności fruwa tuż pod ich nosem !!! A to porwany motylek, a to nastroszony dziwnie ptaszek, innym razem całe stada jesiennych kolorowych liści :):):) Panowie ani myślą o odstąpieniu balkonowych miejscówek innym :):)

Tańczą porywani wiatrem, stroszą się, bawią, polują, szczekają na upatrzone ofiary ... no sto pociech!

Zadowolone słoneczne chłopaki z nich dzisiaj :):):) Mają rozkoszne miny i wesołe nastroje ... które nam się udzielają :):)

Planujemy powiększenie rodziny

2010-11-10T14:09:00.000Z

no tak ... Planujemy ...

Ostatnie kocięta przyszły na świat w naszej hodowli 21 października 2009 roku. Teraz obaj panowie (Eye of a Tiger i Eagle Rock) są już dorosłymi kotami ...

No i w końcu, po tej długiej przerwie, szykuje się u nas ponowne powiększenie rodziny :):):)

Szczęśliwymi mamami mają wkrótce zostać SC Bonne Chance LynxCoon*PL, GIC Keira Knightley of Susan's Cats*CZ oraz SC Donna Dulcymea Agiraj*PL.

Koteczki czują się dobrze i szykują się powoli do nadchodzacych zmian, a my staramy się za nimi nadążyć.

Już wiemy, jakimi mamami są Boni i Panna Lu. To jaką mamą będzie Keira pozostaje ciągle zagadką.

Keira długo czekała na swoje pierwsze dzieci (w lipcu skończyła 2 lata), przywykła do spokoju, a tu nagle trzeba będzie zająć się wychowaniem maluszków ... Będziemy jej pomagać, jesli tylko zajdzie taka potrzeba, choć mamy nadzieję, że sobie świetnie poradzi, bo to mądra, czuła i delikatna kotka.

Boni i Panna Lu są zupełnie inne na codzień i zupełnie inne jako mamy.

Boni dba o to, by jej dzieci miały pełne brzuszki i dostarcza im rozrywek. Dbanie o higienę malców pozostawia nam jednak prawie w zupełności. no bo po co myć takiego drapichrusta, skoro z góry wiadomo, że za chwilę będzie wyglądał dokładnie tak samo ?

Z kolei Panna Lu nie przepada za karmieniem kociąt. Pedantycznie dba o swoje futerko i o futerko malców, a ich próby przysysania się niecierpliwią ją, bo przy okazji malce kołtunią jej brzuszek ... Jej dzieci wyglądają jak misie puchatki, pluszaczki śliczne, a my musimy pilnować, by ich brzuszki były zawsze pełne.

Teraz musimy tak wszystko zorganizować, by nasze panie w spokoju mogły wychowywać swoje maleństwa ... Oj będzie się działo !!!! Szykuje się nam Gwiazdka pod znakiem kociąt :):):)

Szczęśliwy żywot ...

2010-11-10T13:51:00.000Z

Cairo Prince, to prawdziwy Książę! Ceni on sobie swoją pozycję w domu, korzysta z wszelkich przywilejów ... Wiedzie żywot kota szczęśliwego ... Na zdjęciu siedzi w swojej ulubionej pozycji i wygląda przez okno, bądź spogląda na nasze kanarki - bardzo lubi je obserwować, a drapaczek służy mu za niezwykle wygodną podpórkę - nie chce jej nigdy opuszczać :):):)

Ma teraz rok i 8 miesięcy. Wyrósł na pięknego puchacza :):):) Futro ma imponujące ! Nabrał już kocurzego wyrazu, przez co czasem stroi groźne, tygrysie miny. Na szczęście wszyscy wiemy, że w ciele tego tygrysa mieszka bardzo dobre, kochające serce.

Cairo ma wspaniały charakter. Gaduła z niego i lubi sobie ze mną porozmawiać, czasem nawet się pokłócić przytupując do rytmu "mrrraaaauuuumrrraaauuu" swoim ogonem i wybijając nim takt :) pełno w nim ciepła i wesołości. Rozumie polecenia i stosuje się do nich, choć rzadko pozostawia moje decyzje bez komentarza :) Śmiejemy się, że strasznie pyskaty z niego kotek.

Zawsze jest chętny do zabawy, do przytulanek, do buziaczków i do czesania i obcinania pazurków ... W zasadzie wszystko mu jedno co robi, ważne by był przy nim jakiś ludź, który się kotkiem zajmie, przytuli i podrapie po brzuszku. Bardzo proludzki z niego kotek :) Choć jest duży i ciężki, lubi wchodzić na me ramię, próbuje się też układać na kolanach, no ale to już nigdy nie wychodzi ... spada w jedną lub drugą stronę. Dlatego należne mu czułości najczęściej przyjmuje leżąc rozciągnięty na cała długość z brzuchem wystawionym do góry :)

Bardzo kochamy nasze Cairątko - Puchaciątko, Miśka ...

Supreme Champion :)

2010-11-07T07:26:00.000Z

Supreme Champion to najwyższy tytuł z championatu, jaki uzyskać może kot hodowlany w organizacji do której należymy, tj. w FIFE. Nie łatwo jest go zdobyć. Kot musi przejść długą drogę uzyskując kolejno tytuł Championa, Inter Championa, Grand Inter Championa i wreszcie, ten najtrudniejszy do zdobycia tytuł Supreme Championa. Aby uzyskać certyfikat na ten tytuł, kot musi otrzymać od sędziego prawie 100% punktów możliwych do zdobycia. Nie każdemu kotu się to udaje :)

Tymczasem nasza Panna Lu, w dniu 23 października 2010 roku uzyskała tytuł Supreme Championa! Zdobyła go w pięknym stylu ! Nigdy nie zdarzyło sie, by sędzia zawahał się, ile to też punktów się jej należy. A przeszła przez ręce sędziów słynących z tego, że bezkompromisowo odmawiają kotom certyfikatu, jeżeli w ich ocenie nie należy się im odpowiednia ilość punktów. Certyfikaty z rąk tych sędziów cieszą najbardziej, zwłaszcza, że każdy stwierdzał, iż certyfikat dla Lu, to żaden problem, nalezy się i już :):):)

Już tutaj pisałam o tym, jaka jest Lu, bo to kotka jedyna w swoim rodzaju! Cudownie zakręcona, z fiu-bźdźiu w głowie, z pomysłami nie z tej ziemi ... To taka moja kotka. Zawsze blisko mnie, najlepiej na ramieniu, przytulona, z okręconym wokół mojej szyi cudownie puchatym ogonem, albo na kolanach, gdzie odbiera swoje porcje mizianek ... Jej uroda przyciąga jak magnez, piękne niebieskie futerko podkreślone bielą przyciąga wzrok ...

Mam nadzieję, że Lusia (Donna Dulcymea Agiraj*PL), wie jak bardzo ją kochamy i, że kochalibyśmy ją równie mocno bez tego zaszczytnego tytułu :):):) Bo Lu nie można nie kochać ...

Dla przypomnienia dodam, że Lu jest drugim kotem z tytułem Supreme Championa w naszej hodowli. Pamiętacie kto jest pierwszym ?

Świeżo upieczony Champion :)

2010-10-17T18:50:00.000+01:00

Daylight Joy została Championem !!!!

Bardzo nas to cieszy! Dziewczyna startowała w grupie V - w tej, w której konkurencja jest największa i najsilniejsza, ale podobała sie bardzo! Cieszy nas to ogromnie!

Mamy nadzieję, że Daylight Joy jeszcze nie raz pokaże się na ringu i podbije sędziowskie serca :)

Ale teraz przed nią kilka miesięcy wystawowej przerwy. Musi nabrać wyglądu dorosłej kotki. W końcu klasa Championów, to nie przelewki !

Dumni jesteśmy bardzo z naszych "D" koteczek ... Wyrosły wspaniale i zachwycają nie tylko nas, a to bardzo cieszy :)

Mocne wejście :):):)

2010-10-17T10:04:00.000+01:00

Październik upływa nam pod znakiem wystaw, choć i inne zmiany się szykują. O nich opowiem jednak kiedy indziej ;)

Dziś chcialam opowiedzieć o sukcesie pewnej koteczki :) Koteczki, która od pierwszego spojrzenia rozkochała nas w sobie i każdego dnia sprawia, że uczucie to się pogłębia :) Ostatnio doszło do niego uczucie dumy z sukcesu naszej panienki :)

Delilah Love pojechała z nami do Bańskiej Bystricy. Byliśmy tam na międzynarodowej wystawie kotów rasowych. Wszystkie cztery nasze futerka wykonały założony dla nich plan, a Delilah Love - zaszalała :):):)

To był jej debiut w klasie otwartej. Nie byliśmy pewni jak wypadnie, w końcu to, że nam się kot podoba, nie oznacza, że podobać się będzie również innym, szczególnie sędziom. Ale spodobała się! Oj spodobała!

Ostra konkurencja zaczęła się już w walce o zwycięstwo w kolorze. Delilah konkurowała ze starszą, utytułowaną kotką i ... wygrała !! W kolejnym etapie miała do pokonania koty z innych ras półdługowłosych, ale i tutaj dała radę! No i mieliśmy nominację do BIS ...

A potem zaczął się BIS, w sobotę byliśmy pełni niepewności, w niedzielę - pełni nadziei na powtórkę ... I udało się !!! Delilah Love GreenGrove*PL dwugrotnie, jednogłośnie wygrała Best In Show !!!!!

Jesteśmy z niej bardzo, ale to bardzo dumni !

Wystawa w Ostravie :)

2010-08-22T19:50:00.002+01:00

Przed chwilą dosłownie wrócilimy z wystawy w Ostravie. Pokazały się tam trzy nasze koteczki. Na ich wyniki naprawdę nie możemy narzekać! Przeciwnie - jesteśmy z nich bardzo dumni !!

Najmłodsza z nich - Keira Knightley - uzyskała ocenę EX1 CAGCIB i tym samym w sobotę została GRAND INTERNATIONAL CHAMPIONem !!! Sprawiło nam to bardzo wiele radości! W niedzielę z kolei uzyskała pierwszy certyfikat CACS :):):)

Najstarsza - Donna Dulcymea - uzyskała dwa kolejne certyfikaty CACS, zaś w sobotę dodatkowo wygrała BIV TOTAL - była najlepsza w kolorze :):):)

Jednak najwięcej radości sprawił nam występ naszej Amazing Beauty GreenGrove*PL - pierwszego kociaka MCO jaki przyszedł na świat w naszej hodowli :):):)

W sobotę Beauty zaprezentowała się wspaniale! Uzyskała ocenę EX1 CAGCIB, BIV TOTAL i NOM BIS. W panelu BIS również błysnęła i wygrała Best in Show !!!!!! Chyba nie muszę mówić, jak ogromną radość nam sprawiła !

W niedzielę uzyskała oceny EX1 CAGCIB, BIV, NOM BIS. Tym razem w panelu BIS o zwycięstwie zdecydował ślepy los - sędziowie orzekli o remisie, a w losowaniu Beauty przegrała ...

Z wystawy wróciliśmy bardzo zadowoleni! Dziewczynki spisały się na medal !!! Sprawiły nam bardzo, ale to bardzo dużo radości !

Blue Bliźniaki

2010-08-14T11:33:00.000+01:00

14 sierpnia 2008 roku przyszli na świat. Byli piękni !!! Dwaj niebiesko-biali chłopcy !!! Blue Sky i Blue Lagoon ....

Rośli cudnie, wypieszczeni przez mamę, wymyci i wykochani. Wyglądali jak dwa przeurocze pluszowe misie !!!!

Dziś to już dwuletni kawalerowie ... Dorośli, żyjący z własnymi rodzinami ... Ale my o nich wciąż pamiętamy. I tęsknimy do widoku ich cudnych pysiów, puchatych, białych łapek i głosnego mruczenia ...

Niebieskie misie - z okazji urodzin - życzymy Wam wszystkiego najlepszego !!!!

Aby Wasi ludzie kochali Was z całego serca ... zawsze ... Na zawsze ...

W Klubie Gentelmanów

2010-08-05T07:01:00.002+01:00

Gdy dziewczyny szaleją, dorastający panowie, Tiger i Bandito rozkoszują się życiem !!! Czerpią z niego pełnymi garściami, dzieląc się tym co najlepsze ze sobą nawzajem. Są praktycznie nierozłączni, choć dzieli ich chyba więcej, niż łączy :)

Okazują sobie przyjaźń na wszelkie możliwe sposoby. O każdej porze dnia i nocy. Rude i czarne - nieprzerwanie razem !

Raz widzę ich w szaleńczej zabawie w chowanego albo w berka, w czasie której fruwają po drapakach, zagryzają się zawzięcie i polują do upadłego ... Zapasy bywają zawzięte, głośne i niezwykle intensywne !

Chwilę później widzę ich przytulających się do siebie z czułym wyrazem pysiów, myjących się od czubka głowy po końcówkę ogona, obejmujących się łapkami ... i spoglądających na siebie oczami pełnymi miłości ... Są jak bracia ...

A przecież tak wiele ich dzieli ! Mają zupełnie odmienne charaktery! Są jak ogień i woda!

Bandyta w pełni zasługuje na swe imię. Jest zbójem, łobuzem, paszczakiem, pospieszalskim ... Prawdziwy wulkan energii!!

Tiger, który koledze nie ustępuje w zabawie, kocha jednak spokój i ... Karinkę. Wykorzystuje każdą okazję by się do niej poprzytulać, kocha dłuuugie mizianki, mruczanki i spanko. Jest niezwykle zrównoważony i chyba nieco za poważny jak na swój wiek :):):)

Bandyta to ogień; płonie, spala się, grzeje swym ciepłem, Tiger to woda, spokojnie płynąca w słoneczny poranek ...

Nasi panowie dwaj ... Siła i moc, spokój i równowaga ...

Gang Szalonych Szylkretek

2010-08-04T11:35:00.000+01:00

Bójcie się wszyscy mieszkańcy planety GreenGrove*PL !!!!!!!

Nastał czas panowania Gangu Szalonych Szylkretek !!!!!!!

Nikt nie zna dnia ani godziny !!!!

Nikt zasypiając we własnym łóżku nie wie, gdzie się o poranku przebudzi !!!!

Władza w rękach Gangu Szalonych Szylkretek !!!!

Strzeżcie się !!!!!!!!!

POSZUKIWANE:

;)

Powinnam sobie afisze tej treści w całym domu porozwieszać! Bo Gang Szalonych Szylketek istnieje naprawdę i władza to jest to, czego mu się zachciewa ... Gang chce również kilku innych rzeczy. Do ich zdobycia dąży w sposób przemyślany i w pełni zorganizowany, bezwzględnie pokonując przeszkody na swej drodze.

W skład Gangu wchodzą; seniorka Boni, jej córka Beauty i wnuczka - Joy (ruda - to jakby podwójna szylkretka).

Gang ma w głowie jeden cel - dobrze się bawić ... no swoich warunkach. No i bawi się, oj bawi !!!!

Ulubiona zabawa, to berek łapany. Łapanym berkiem jest albo Lusia, albo Delilah. Łapany berek ma przechlapane! Najpierw naganiacz, czyli Joy, przegania berka w ściśle określonym kierunku, gdzie już czekają na niego Beauty i Boni - gdy wpadnie między nie, podają sobie berka jak pingpong! Zabawa jest przednia! Mordki gangsterek śmieją się od ucha do ucha, pysio berka, jakby nieco mniej wesołe ...

Gdy już wszystkie berki okopią się na bezpiecznych pozycjach, Gang rusza na przegląd inwentarza. We trójkę, idzie im to świetnie. Gdy jedna ciągnie za klamkę, druga odciąga drzwi a trzecia pakuje się do szafki. Mogą sobie dokładnie wszystko obejrzeć. Nareszcie! W pojedynkę szperanie nie było takie proste, oj nie! Bo to albo szafka samoczynnie zamykała się zanim zdążyło się ją przyblokować, albo ktoś nadbiegł ... A teraz? Szybko, sprawnie i załatwione !

Nawet rozwijanie akcji dywersyjnych jest możliwe! Np. kroję mięsko w kuchni. Jedna z członkiń Gangu melduje się po mojej prawej, a w tym czasie reszta sadowi się po lewej. Gangsterka z prawej atakuje mięsko, a to łapkę wystawi, a to coś zagada. Gdy tylko zwrócę na nią uwagę, te z lewej kradną kawałek mięska i zajadają się ze smakiem !!!

Co jeszcze wymyślą moje gwiazdeczki ?? Strach się bać !!!

Solenizantki dwie

2010-07-28T20:25:00.001+01:00

Lipiec to miesiąc, w którym swe urodziny obchodzą dwie nasze koteczki. Keira Knightley i Bonne Chance.

Keira Knightley świętowała 11 lipca. Nagle okazało się, że ma już 2 lata ! Keira jest słodką, nieśmiałą i niekłopotliwą koteczką. Kocha mizianki i przytulanki. Jest słodką puchatką ... Dlatego życzyliśmy jej, by stała się nieco bardziej odważna i przebojowa.

Całkiem niedawno, bo 25 lipca swoje czwarte urodziny obchodziła Bonne Chance ... królowa naszego domu, władczyni kociego stadka o tak wymownym spojrzeniu jak żaden inny z naszych futrzastych przyjaciół ... Widać, że widzi nas na wylot ! Pamiętam, jakby to było zaledwie przed chwilą, jej przyjazd do naszego domu, każdy jego szczegół; jej wygląd, zapach, pierwsze kroki które u nas stawiała, pierwsze buziaki z Bondem ... Nie mogę uwierzyć, że to już czteroletnia kotka! Wydaje się, że minęła od tego czasu ledwie chwilka ...

Boni życzyliśmy, by nigdy się nie zmieniała, była zawsze sobą ... by zawsze umiała trafiać każdym spojrzeniem wprost do naszych serc :)

Mocne wejście małej koteczki

2010-07-27T18:21:00.000+01:00

Czy znacie już naszą Iris, zwaną w domu Księżniczką Sisi ??? My ją dopiero poznajemy, ale nie oddalibyśmy jej za nic!

Iris urodziła się w hodowli, z której pochodzi też nasza Donna Dulcymea (Lusia), prowadzonej przez naszą przyjaciółkę Agnieszkę - z Agiraju. Agnieszka uwielbia "spłowiałe" kotki, ale Iris nie jest spłowiała, Iris jest "spleśniałym" kotkiem :):):) Ma cudowne, połyskujące srebrem kremowo-niebieskie futerko, niesamowicie delikatne w dotyku i niezwykle piękne! Gdy się urodziła a my na nią spojrzeliśmy - zaczęlo się! Poczułam, że w moim brzuchu jest wiercona dziura ... No i tak wierciła się, wierciła ... aż w końcu nie było już odwrotu! Iris musiała z nami zamieszkać! Na szczęście - Agnieszka powierzyła nam swój skarb, za co jesteśmy jej bardzo, ale to bardzo wdzięczni!

Przywieźliśmy małego trzymiesięcznego szkraba i pełni obaw wpuściliśmy ją na teren naszej drużyny. Nasze futerka nas nie zawiodły ... pojawiły się tu i ówdzie fuknięcia i nieufność, ale przede wszystkim ciekawość. Za to Iris zaskoczyła nas niesamowicie! Ani nie fuknęła, ani nie warknęła, ani nawet nie zrobiła kociego grzbietu! Zachowywała się tak, jakby tu właśnie od zawsze był jej dom! Po chwili całe domowe towarzystwo uznało, że skoro mała twierdzi, że to jej dom, to widać tak jest i nastała pełna komitywa :):):)

Dziś kocie towarzystwo, zachęcane przez Iris, bawi się z nią i udaje kociątka. Tu pobawią się piłeczką, tam pograją w łapki ... Rozpieszczają małą towarzyszkę i wyraźnie ją lubią. Bandito i Tiger uznali ją za swoją idolkę i podążają za nią trop w trop!

Iris to wspaniale zapowiadająca się koteczka. Ma bardzo ładną głowę, w typie rasy, wszystkie cechy są wyraziste. Jej widok cieszy oko i budzi nadzieje na przyszłość ...

Ale teraz jedynym zadaniem Iris jest bawić się i rosnąć, co też czyni z wielkim zapałem :):):) A naszym kochać ją i rozpieszczać do upadłego - co staramy się czynić bez przerwy :):):)

Kilka nowin ...

2010-07-27T18:10:00.000+01:00

Jak się macie? Też pływacie w wodzie? Nas dziś deszcz zatrzymał w domku … Koty i dzieci znalazły sobie jakieś zajęcia, a ja postanowiłam odezwać się tutaj :)

Sporo się u nas ostatnio działo. Do naszego domku wprowadził się "spleśniały" kotek ! Ale jej poświęcę osobny post ;)

Ostatni weekend spędziliśmy na wystawie. Wróciliśmy bardzo usatysfakcjonowani! Lusia, Keira i Beauty w oba dni zdobyły certyfikaty, a Beauty w niedzielę wygrała dodatkowo BIV TOTAL i była nominowana do BIS, gdzie sędziowie dość uważnie porównywali ją z koteczką, która ostatecznie BIS wygrała. Jej rywalka była pięknie ofutrzona, prezentowała się świetnie i możemy jej i jej właścicielom jedynie pogratulować sukcesu – w pełni zasłużonego !

W klasie otwartej na wystawie debiutowała nasza młodziutka Daylight Joy :) Podobała się, choć w wyrazie to ciągle jeszcze kociak. W drugim dniu zdobyła certyfikat CAC. W dalszych zawodach pokonała ją własna matka!! A i to tylko dlatego, że sędzia stwierdził, że Beauty jest już w pełni rozwinięta, a Joy ciągle dzieciuch :):):) Możecie sobie wyobrazić ile radości dał nam ten CAC!!! Grupa V to nie przelewki – kto spróbował, ten wie :)

No a potem nadszedł poniedziałek … Wiedziałam, co będzie ale i tak przepłakałam cały dzień … Czasem jednak pewne decyzje muszą być podjęte … W poniedziałek nasze Delilah Love została kastratką. Zabieg przeszła pomyślnie, ranka jest maleńka a ona już zapomniała, co się stało. Nie miała jeszcze rujki więc nie ma poczucia „że coś straciła” (kastracja przed pierwszą rujką zapobiega rakowi sutka ;) stąd taki a nie inny termin).

Pewnie jesteście ciekawi dlaczego? No cóż … zostawiliśmy sobie dwie siostry z jednego miotu, niedawno wprowadziła się do nas Sisi i okazało się, że na pewno nie będziemy w stanie przyjąć tylu miotów i odpowiednio się nimi zająć. Stąd decyzja a pozostawieniu w dalszej hodowli jednak, wbrew serduchu, jednej z sióstr. Najtrudniejszy był wybór – którą zostawić … W końcu wypadło na Joy. Delilah jest piękna, ale Joy też, mam już trzy szylkretki, a rudej nie. Co więcej, Delilah łatwiej łapała infekcje, nie była tak odporna jak jej siostra … No i przepadło.

Imię zobowiązuje ;)

2010-06-19T07:51:00.001+01:00

Zobowiązuje i to bardzo !!!!

Bandyta stara się jak może sprostać wymogom swojego imienia! Zbój z niego niemożliwy !!!

Jest baaardzo niewyżytym kotkiem. Nie pomagają spacery na smyczy, bieganie na wyścigi z Tigerem przez cały dom ... a moze raczej latanie ... z przerwą na odbicie tu i ówdzie. Bandyta jest ciągle w ruchu! Mógłby się bawić okrągłą dobę bez zmróżenia oka! Taki z niego zbój!

Dziś w nocy do spółki z Tigerem urządzili demolkę na balkonie ... Ot takie tam przewracanie stołu, suszarek ... i tym podobne ... Że o ustawieniu kuwet wejściem do ściany nie wspomnę ;) Miałam co robić ledwo oczy otworzyłam !

Bandyta kocha zabawę, jest ona treścią i istotą jego życia! Mógłby brykać i brykać, i brykać! Gdy zmuszeni do odłożenia zabawki i udania się do innych zajęć odchodzimy od niego, to bez względu na to, jak bardzo staramy sie piórka ukryć - zawsze je znajdzie! Potrafi się wspiąć na meble, na które żaden inny kotek nie wejdzie, wskoczyć tam, gdzie nikt inny nie wskoczy i wywąchać piórka tam, gdzie nikt inny by ich nawet nie szukał :):):)
A potem ze swoim trofeum w zębach przychodzi do upatrzonego człowieka i prosi o zabawę! Całym sobą woła "jeszcze! jeszcze!" Nie można się temu oprzeć :)

Głowę ma pełną pomysłów.

A przy tym ... Jest cudownym miziakiem, przytulakiem - mruczadałkiem !!!!

Byłoby cudownie, gdyby nigdy się nie zmienił :):):)

Prawdziwy Tygrysek

2010-06-09T16:25:00.000+01:00

Zakup uniwersalnych szeleczek był rewelacyjnym pomysłem ! Wszystkie koty, które miały już okazję je wypróbować, bawiły się świetnie ! Najwięcej radości poznawanie świata sprawiło jednak Tigerkowi.

Choć na spacerek miał okazję wyjść po raz pierwszy, od razu spodobało mu się zdobywanie świata! Z radośnie zadartym do góry ogonkiem zwiedzał wszystkie zakątki działki, zaglądał pod każdy krzaczek, obwąchał każdy kwiat i obejrzał każde drzewko. Wypróbował też, jak smakuje to zielone pod łapami i czy nadaje się do czegoś innego niż bieganie po tym :) Sprawdził, czy zjeżdżalnia nadaje się do wspinaczki oraz, czy płot jest przeszkodą w pójściu dalej, czy też nie :):):)

Najwięcej frajdy sprawiło mu jednak polowanie na latające we wszystkich możliwych kierunkach, skrzydlate stworki ! Ależ była gonitwa! Aż trudno było za nim nadążyć ! W prawo, w lewo, w przód i w tył i naprzemian i między nogami ! Wszędzie było go pełno :):):)

Wszyscy mieliśmy frajdę widząc jego radość !!!!

Panna Lu utytułowana :):):)

2010-06-09T08:08:00.001+01:00

Pierwszy czerwcowy weekend, jak co roku, spędziliśmy na wystawie kotów w Krakowie. Choc mieliśmy ze sobą aż 4 futerka, dziś napiszę tylko o jednym z nich :) . Pewniej niebiesko-białej koteczce występ udał się wspaniale :)

Donna Dulcymea Agiraj, zwana w domku Panną Lu, nie tylko wspaniale się zachowywała, ale uzyskała dwa kolejne certyfikaty CAGCIB, dwukrotnie wygrała BIV TOTAL i .... tym samym została Grand International Championem !!!!!

Jesteśmy bardzo dumni z naszego promyczka! Spisała się naprawdę wspaniale !!!!

Oczywiście - Lu nic sobie z tego sukcesu nie zrobiła :) . Nadal rozrabia, przytula się i domaga czułości jak małe kociątko :) . Jest delikatna i przytulaśna jak zawsze, co skrzętnie wykorzystujemy :) W końcu w konkurencji pieszczochów Lu nie ma sobie równych :) Lu pomimo swoich kilku latek, zachowuje się jak mały kociak, nie ma w niej za grosz powagi! Jakoś to jej zachowanie nie przystaje do wielkiego międzynarodowego Championa, hihi :):):)

W nagrodę otrzymała nowe szeleczki, dzięki czemu może odwiedzać częściej ogródek - a spacerki Lu bardzo sobie ceni! Pewnie wkrótce jakaś fotorelacja ze spacerku pojawi się i tu ;)

Wszystkiego najlepszego Panno z Mokrą Głową !

Siostry "D"

2010-05-29T09:28:00.001+01:00

"D" jak "demolka", "D" jak "duma", jak "dobra miłość" ... Panny "D" to nasza radość, duma, pociecha, nasze przytulanki, pieszczoszki, rozkoszniaczki ... Wszyscy jesteśmy pod ich głębokim urokiem :)

Nikt tak nie rozrabia i nikt tak natarczywie, pewnie i bezkompromisowo nie domaga się głaskania, drapania za uszkiem, trzymania na kolanach i noszenia na rękach. Jak sobie jakiegoś delikwenta upatrzą, chodzą za nim krok w krok domagając się uwagi i swoich 5 minut na wyłączność :):):)

Nie znalazł się jeszcze nikt, kto chciałby im odmówić! Wszyscy je rozpieszczamy, że aż strach !

To siostry i są do siebie bardzo podobne, wiele je łączy. Nadal nie wiem, która bardziej mi się podoba. Ale jedno się nie zmienia - zachwycają mnie nieodmiennie pędzle Delilah i kufa Joy ... Patrzenie na te urwisy zajmuje mi sporo czasu i nigdy nie mam dość ... Gibkie i zwinne w zabawie, całuśne w przytuleniu, rozkoszne w rozespaniu ...

Takie są moje ukochane panny "D" ...

Słońce, plaża !!!!!! Nareszcie !!!!!

2010-05-28T13:14:00.001+01:00

W końcu się doczekaliśmy!

Dziś mamy pierwszy słoneczny dzień, nie wiadomo od jak dawna !!!! Koty są zachwycone !!!

Dziś z plażowania korzystają dziewczyny i ... Cairo. Dlaczego?
A no dlatego, że nasz rudy młodzian doszedł do wniosku, że jest dorosły i postanowił pomóc swojej koleżance wijącej się po podłodze w przedziwnym tańcu ...

No cóż ... Kiedyś dorastanie musiało się zacząć ... Teraz kontakty damsko-męskie są w naszym stadku ściśle reglamentowane :):):)

Chyba nietrudno się domyślić, że najlepiej wyszedł na tym Cairo, który robi co chce i gdzie chce! Wiedział facet, jak się urządzić, oj wiedział! Dziś plażuje wraz z damami :):):)

Dziewczyny są przeszczęliwe. Słońce, ciepło ... Rozleniwiły się i rozmarzyły ... Nic tylko się do nich przyłączyć !!!!

Rośniemy ...

2010-05-23T19:58:00.001+01:00

Oj tak! Nasza młodzież dorasta !!!

Zmienia się nie tylko wygląd, ale i upodobania :) Kociaste są siebie coraz bardziej świadome, coraz więcej w nich pewności siebie ... Chciałoby się zatrzymać czas i nieco dłużej cieszyć się kociakami ... A tu łapy jakieś długaśne i grubaśne, kociątka ciężkie i niezbyt poręczne ... Jak nie te!

Nasze dorosłe koty przestały wydawać się duże! W zasadzie cała brygada jest porównywalna wzrostem! Przebiegając po nich szybko wzrokiem nie widzimy już kotów i kociątek, lecz ... tylko koty ...
Ale zatrzymanie czasu jest niemożliwe ... Szkoda ...

Dobrze, że ich rorastanie oznacza także, że wkrótce w naszej hodowli pojawią się kocięta :)

Już nie możemy się doczekać !!!

Deszczowy czas

2010-05-16T10:05:00.000+01:00

Pada i pada! Ile może padać ??? Czy wiosna nie nadejdzie nigdy ??

Koty tęsknią za słońcem! My tęsknimy za słońcem! Chcemy wiosny ... słonecznej, pełnej śpiewu ptaków, zapachu kwiatów i ciepłego wiatru we włosach ...

Młodzież dorasta. Wielkością praktycznie nie różnią się już od swoich starszych przyjaciół. Czasem mam problemy z odróżnieniem kotów dorosłych i "maluchów".

Każdego dnia puchatki wystawiają swe futerka na deszcz i biegają wesoło po balkonie. Tuż przy nim zakwitła jabłoń. Pełno na niej ptaków wybierających z kwiatów owady. Nie przeszkadza im woda nieustająco padająca z nieba, zimno i mroźny wiatr. Koty śledzą każdy ruch pierzastych, każde machnięcie skrzydeł! Polują nieustannie! Nam pozostaje obserwowanie nastawionych uszu, machających ogonów, napiętych mięśni i nasłuchiwanie charakterystycznego dla Maine Coonów "szczekania", "mramra, mramramra" rozlega się ze wszystkich stron :) .

Gdy odlatują ptaki, zmoknięte koty biegiem wpadają na drapak. Tu trwają zawody. Tiger i Bandito uprawiają zapasy - bez reguł i bez zahamowań! Raz jeden, raz drugi skacze kumplowi na głowę lub próbuje zagryzać przeciwnika :) Potrafią mocować się bez przerwy po kilka godzin :)

Czasem do akcji wkracza Joy i choć panowie już ją przerośli - nie daje sobie w kaszę dmuchać.

Gdy młodzież odpoczywa aktywnie, starsze koty wyciągają swe ciała na całą długość, spuszczając z drapaka tu ogon, tam łapę, gdzie indziej ciekawe oko spogląda w dół ... Całe drzewko pełne jest kocich lokatorów :) Kociaste ziewają, przeciągają się ...

Wraz z nimi czekamy na słońce ...

Wiosenne spacerowanie

2010-04-13T19:19:00.001+01:00

Wybrałam się z kotami na pierwsze wiosenne spacerowanie :):)

Cairo był zachwycony zapachem i dotykiem trawy ... napawał się wiosną :):):)

Razem z Beauty przemierzali kolejne partie trwanika przed naszym domkiem. Beauty miała wielką ochotę wybrać się na samodzielny spacerek ! Odważna z niej koteczka!
Miałam odczucie, że mówią sobie: "Cudnie jest! Prawda?" "Patrz, patrz!!! Co to ??!!"

Zwiedzanie było niezwykle absorbujące :):):)

Cairo postanowił sprawdzić, czy iglaki nadają się do jedzenia - nie nadawały się :) Jego mina nie pozostawia co do tego najmniejszych wątpliwości :):):)

Beauty nie bała się nic a nic - najlepiej świadczy o tym zadarty wysoko do góry ogonek :)

A tak protestowała, gdy zdecydowaliśmy się na powrót do domu ;)

Absolutnie się na to nie godziła :):):)

Trzecie urodziny Panny Lu

2010-04-13T19:15:00.001+01:00

5 kwietnia 2010 roku nasze niebieskie kociątko, rozrabiara, przymilak, kotek podsufitowy, nakolankowy i naramienny ... czyli Panna Lu - skończyła 3 lata !!!!
W Lu jest wciąż tak wiele z kociątka ! Figlarne spojrzenie, delikatność w ruchu, gracja i wesołość - to jej nieodłączne cechy !
Żyj nam długo i szczęśliwie kochanie :):):)

Czarne Perła i wielkie zmiany – wyznania opiekunki :)

2010-03-16T19:22:00.000Z

Arizona trafiła do mnie blisko dwa lata temu… ależ ten czas leci! Była ostatnim już Greengroviątkiem z miotu A dostępnym do nabycia, czarnym jak węgielek i – jako, że miała wtedy 5 miesięcy – długaśnym i powyciąganym na wszystkie strony, jak sznurówka. Na zdjęciach nie wyglądała najpiękniej – później na własnej skórze przekonałam się, jak trudno zrobić zdjęcie czarnemu solidowi, a już z niemożliwością graniczy ukazanie jego rzeczywistego uroku na fotografii. Mimo to, jak zwykle, podjęłam decyzję z prędkością błyskawicy i już za chwilę rozmawiałam ze zdziwioną Gabrysią. Zdziwioną, bo wiedziała przecież, że szukam kocurka… i to rudego! Jednak parę dni później Arunia odbyła długaśną podróż przez pół kraju i trafiła do mojego domu.

Moi domownicy, kocur MCO Aster i koteczka DOM Ciri, przyjęły skromnego czarnego stworka bardzo dobrze, w czym niemała zasługa samej Aruni – tak przyjacielskiego, delikatnego i wyważonego, a jednocześnie odważnego koteczka nie można było przyjąć inaczej. Już na drugi dzień Arunia była integralną częścią mojego stadka, jakby mieszkała u nas od zawsze. To koty… a ludzie? No cóż, ludzie nieodwołalnie dostali się we władanie aksamitnej, elegancko czarnej łapki – nawet Duży, który kolejnemu kotu w domu mówił stanowcze nie. Po prostu, tak uroczej, słodkiej, rozkosznej, delikatnej i wrażliwej panienki nie dało się nie pokochać! A do tego nieziemsko pięknej! Bo Arunia to niesamowite połączenie cudownego charakteru i nieopisanej urody, sprawiające, że wydaje się istotą nie z tego świata – aniołkiem w kocim futerku. Zawsze wyznawałam zasadę, że w przyrodzie nie ma ideałów – do ideałów się jedynie dąży. Jednak muszę przyznać, że Arizona jest wyjątkiem od tej zasady, wyjątkiem potwierdzającym regułę. To kot idealny: piękny, o cudownym charakterze, a do tego wszystkiego dobrze wychowany i „łatwy w obsłudze” – jej futerko samo w sobie jest idealne, mimo niesamowitego ofutrzenia i bardzo długiej obecnie zimowej sukieneczki, nigdy nie zrobił się jej żaden kołtun, nigdy nie zatłuścił się ogonek, więc czesanie jej to czysta formalność i przyjemność dla obu stron.

A niedawno przydała mi się inna ciekawa cecha kotów wychodzących spod skrzydeł Gabrysi i jej rodziny – efekty wychowania w towarzystwie dzieci. Po urodzeniu synka obawiałam się, jak zostanie przyjęty przez koty. Obawy okazały się zupełnie niesłuszne! Bastuś ma już 7 tygodni i wiele czasu spędza w dużej bliskości kotów, szczególnie Aruni, która bardzo lubi być blisko niego – śmiejemy się w domu, że mamy futrzaną opiekunkę do dziecka J Ari często kładzie się przy Bastusiu, najlepiej z łapką dotykającą jego nóżek czy brzuszka. Sprawdza się też, gdy w odwiedziny przychodzą do nas goście z małymi dziećmi – podczas gdy inne koty znikają, Arunia pełni honory gospodyni i z heroizmem znosi niezgrabne pieszczoty dzieciaków – ba, wydaje się nawet je lubić! Jestem więc zupełnie spokojna o dalsze stosunki kocio – dziecięce w naszej rodzinie.
Niedługo też czeka nas kolejna wielka zmiana. Po świętach przeprowadzamy się do nowego domu! Będziemy mieli więcej przestrzeni, możliwość wychodzenia do ogrodu i… psa. Coś czuję, że będzie się działo…

Pierwsze urodziny Cairo

2010-03-03T18:26:00.001Z

Swoje pierwsze urodziny obchodzi dziś Cairo Prince Joyland*PL.

Życzymy Ci z tej okazji wszystkiego co najlepsze !!!! Bądź nadal takim cudownym, pogodnym, wesołym, uśmiechniętym i mądrym kotkiem, jakim jesteś obecnie !
W dniu, w którym Cairo przyszedł na świat, zadzwoniłam zupełnie przypadkiem do Beaty - jego ludzkiej mamy ... Dziś jestem pewna, że to nie był przypadek. Wtedy o tym nie myślałam, po prostu rozmawiałyśmy o porodzie. Dziś wiem, że naszym przeznaczeniem było spotkać się z Cairo :)
Dziękuję Ci Cairo za radość jaką wnosisz do naszej rodziny, za każdy uśmiech, który Tobie zawdzięczamy ! Nie zmieniaj się ...

Małe rude

2010-03-03T18:18:00.001Z

Z okolic Wiednia przyjechało do nas małe rude :):):)

Urocze, uszaste i mocno skonfundowane. Na szczęście również odważnie poznające nowy dom i przyjaciół ludzkich i kocich :) Poznawanie się idzie nieco opornie, ale tak to jest, gdy mówi się różnymi językami ;)
Małe rude to Bandito von Nevanhof, kocurek rudy klasycznie pręgowany. Mamy nadzieję, że będzie kocurkiem kryjącym w naszej hodowli.

Witaj w domu kochanie :):):)

Wiążemy z nim naprawdę duże nadzieje. Trzymajcie kciuki, by nasze plany się powiodły !

Kilka słów od Shaggiego (Blue Lagoon)

2010-02-27T09:59:00.000Z

Shaggy (Blue Lagoon GreenGrove*PL), mieszkający z uroczą Pepsią i dwójką dużych przesyła krótką relację ze swojego świata:

Siemano ! Łots ap?

Mama i tata teraz są baaaaardzo zajęci. Mają chopla na punkcie piłki którą mama połknęła....i wiecie co?! Ta piłka jej rośnie i mówią, że potem z niej wyskoczy mały ludź. Straszna ściema, nie traktują nas poważnie ! Dobrze, że nie wciskają nam tej bajki o bocianie...
No ale wracając do nas. Mało nam fot pstrykają więc niewiele mamy do pokazania, ale postanowiłem jednak coś z aparatu wygrzebać :)

Zimowe wieczory spędzaliśmy różnie, Pepsia (jak to baba) zajmowała się torebkami:

a ja pilnowałem tej szuflady w biurku, bo tam są moje zabawki ukryte (póki co to jedyne miejsce, do którego jeszcze ... JESZCZE ... nie potrafie się włamać)
powoli jednak zima sobie już idzie stąd, a łaziła po naszym balkonie...mam dowód!

i nadchodzi podobno czas nocnych płaczów i pieluch. Mama ma coś w brzuchu i to mnie kiedyś kopnęło jak sobie trzymałem łapki na nim !!! Mam przeczucie, że to coś fajnego i już to lubie, więc okazuje mamie swoje uczucia, żeby wiedziała, że ma we mnie kudłate wsparcie
Dostaliśmy w końcu nową kuwete! Na początku nie bardzo wiedziałem jak z niej korzystać, musiałem wszystko obadać, ale teraz już wiem co i jak :):):) Baaardzo nam sie podoba, tylko z gazetą to w niej nie posiedze bo ciasno...
Chciałem jeszcze wam powiedzieć, ze marzenia sie czasem spełniają :):):) Ostatnio tata, po naszych usilnych namowach, pomógł nam wleźć na lodówke !!! Tam jest rewelacyjnie, wszystko widać i święty spokój, a było tak....
Pepśka prezentuj się, oficjalna fota lodówkowa bedzie
Ty patrz Shagg jak blisko sufitu jesteśmy
Możnaby spróbować na tą szafke obok wskoczyć, co?
Wysoko tu no nie? I patrz... wepchnęła nam brzucha w kadr ...
Co ona sie tak cieszy ???? Ha! I kto jest teraz górą
Te gruba kulka ;) nie wejdziesz tu, nie dasz rady :):);)
Pepśka lizuska, u taty na rękach... próba wkupienia się za puszeczke Gourmeta No to tyle o nas... jak coś sobie jeszcze przypomne to sie odezwe. Teraz musze iść, bo mama z tatą przytachali jakieś nowe meble i siaty z zakupami i musze wszystko sprawdzić i oclić...
No to BAJ BAJ....wasz Shaggi Blue :):):)

Duży buziak Kasiu :):):)

świętujemy dalej :)

2010-02-27T07:16:00.000Z

Dziś pierwszy rok życia skończył miot "C" GreenGrove*PL.

Co to był za miot !!!! Miot wybijających się, niepowtarzalnych kotforków !!!!

Congo i Chance czarno-rudy duet niesamowity, nierozłączny od pierwszych zabaw ... Największy, najsilniejszy, rozstawiający rodzeństwo po kątach Chance, przed którym zmykali nawet bracia i maleńka, nie mająca wcale ochoty na życie Congo .... To był duet ! Nierozłączni podczas zabawy i podczas snu ... Nikt inny prócz Congo nie uprawiał zapasów z Chancem !!! Bardzo jestem szczęśliwa, że Agata stworzyła tej dwójce wspólny dom, że nie przeszkodził w tym kolor Congo (drugi kotek miał być zdaje się biały ;) ) ... To dzięki niej Congo jest dziś piękną, dużą, pełną życia kotką mieszkającą ze swoim ulubionym rudym braciszkiem :):):)

Creek - elegant o zabójczym spojrzeniu, miły i delikatny w kontaktach z nami, pełen siły i gracji w poruszaniu się ... Rwał oko od dnia urodzin i tak mu zostało :) . Wyrósł na pięknego, dużego kocurka :)

Cactus, który od pierwszego spojrzenia wiedział, że jego przeznaczeniem jest być na kolanach i nic więcej się nie liczyło, a o ile wiem - nadal tak ma :)

Wiewiórka Sun, której zawsze wszędzie było pełno, uprawiająca wspinaczkę po kratach na balkonie i nie tylko a teraz brylująca na wystawach w dalekiej Francji pod opieką przemiłych ludzi

i - Copa Cabana. Piękna i do tego - cudnie pomalowana szylkretka, och jak mi się ten kotek podobał! A to jak wyrosła pod opieką Agnieszki w Agiraju !!!! Ach ... Niecierpliwie czekam na jej debiut wystawowy :):)

Całej szóstce, która dziś właśnie skończyła pierwszy rok swojego życia, życzę ... by już zawsze każdy z nich był tak szczęśliwy i tak kochany jak to ma miejsce obecnie. Wszystkiego najlepszego brygado !!!!!!!!!!!

Urodzin czas :)

2010-02-26T13:25:00.001Z

Dziś swe drugie urodziny obchodzi Amazing Beauty GreenGrove*PL - pierwsze kociątko rasy Maine Coon jakie przyszło na świat w naszej hodowli, a wraz z nią 5tka jej rodzeństwa :):):)

Całej szóstce życzymy z tej okazji wszystkiego najlepszego :):):)

Narodziny tego miotu i oczekiwanie nań, miały dla nas ogromne znaczenie! To przy tych kociętach uczyliśmy się tego aspektu pracy hodowcy ... a one uczyły nas siebie ... Obserwowaliśmy je niezwykle uważnie, a wszystko co robiły było pierwsze i nowe ! Wszystkie kolejne mioty są porównywane do tego pierwszego, to już się chyba nie zmieni :)

Dwa lata to taki czas, gdy Maine Coon zaczyna dorastać, coś jak ludzka osiemnastka :):):) Kociaste dały się poznać i znamy teraz ich potencjał :):):)

Miot "A" to nasza prawdziwa duma !!! Kocięta wyrosły wspaniale, mają cudowne charaktery i dają szczęście swoim rodzinom, a uroda trojga z nich została doceniona na wystawach kotów rasowych :):):) Angel Falls jest Grand International Championem, szykuje się do powrotu na ringi i zdobycia ostatniego - najwyższego tytułu, Amazing Beauty jest International Championem , a Aspen Ville Premiorem - obie dziewczyny nie powiedziały jeszcze ostatniego słowa :):):)

Jesteśmy z nich wszystkich bardzo, bardzo dumni !!!!

...

2010-02-24T17:07:00.001Z

I tyle by było z mocnego postanowienia ...
Cairo, ku ogólnej radości wszystkich mieszkańców GreenGrove, zostaje z nami. Taki jest z tego zadowolony:

A my jeszcze bardziej :):):):)

A tak kociaste szaleją na balkonie, który ku ich wielkiemu zadowoleniu - odtajał, pachnie wiosną i jest znowu otwarty dla futerek :):):)
Dla Tigera to pierwsza okazja do swobodnego skorzystania z wybiegu - jesienią był na to za malutki :)

I jeszcze Keira z bliźniaczką :):):)

Hodowlane smutki ...

2010-02-23T08:15:00.000Z

Jakiś czas temu, znajoma hodowczyni napisała, że w hodowli nie zawsze i nie wszystko układa się tak, jak sobie zaplanujemy ... Dokładnie tak jest. W zasadzie w hodowli niczego nie można być pewnym, niczego zaplanować. W hodowli można mieć tylko nadzieję, że to co sobie planujemy na podstawie naszej wiedzy, się uda ...

Zdecydowaliśmy się na kastrację naszego kocurka Cairo Prince ...

Automatycznie uległy zmianie nasze plany hodowlane na kilka najbliższych lat ...

Takie decyzje i zmiany nie są łatwe.

Najtrudniejsze dla nas, było jednak podjęcie innej decyzji ... Decyzji o szukaniu nowego domu dla Cairo.

To piękny kot o cudownym charakterze. Zasługuje na wszystko co najlepsze. Także na to, by był dla swoich opiekunów przysłowiowym "pępkiem świata". I takiego domu dla niego szukamy. Szukamy pomimo tego, że rozstanie dla nas będzie bardzo trudne ... Cairo to dobry duch naszego domu. Zawsze pogodny, chętny do zabawy, do przytulania, zwisający z drapaka głową w dół i biegający po wszelkich możliwych poziomach ... Uczestniczy w każdej czynności jaką wykonujemy. Bez niego będzie tu bardzo pusto ...

Pomimo rozdartych serc, pomimo przywiązania ... decydujemy się na oddanie Cairo do adopcji ...

Przytulenia ...

2010-02-14T06:48:00.001Z

W naszym domu w pełnej harmonii żyją dzieci i koty ...

Uwielbiam obserwować ich wzajemne relacje. Od poznawania się z kocimi oseskami, poprzez wspólną zabawę do prawdziwej przyjaźni i bliskości ...

Koty szybko uczą się, że z nikim nie da się tak poszaleć jak z małym dwunogiem :):):) Tylko taki człowiek potrafi niezmordowanie rzucać piłeczką i biegać za nią wraz z kotem ! Tylko taki człowiek wystarczająco długo macha piórkami na patyku ! Tylko taki człowiek, potrafi wstać bez protestu w środku nocy, bo kot jest głodny! I tylko taki człowiek ma tyle miejsca w swoim łóżku, by kot mógł się z nim wygodnie ułożyć :)
Dzieci i koty lubią się ze sobą bawić, rozrabiać do upadłego, ale najbardziej lubią wspólne przytulanki ... Poranne i wieczorne mruczanki, przytulanki, baranki i całuski koty rozdają im szerokim gestem :) Dziś mistrzem porannych kocich przytuleń została Joy :):):)

Podobnie jak pozostałe koty, ucieszyła się na widok wstających dzieci, bo to przecież zapowiedź wspaniałej, wspólnej zabawy :):):) Mruczeniu, barankom i buziakom nie byłoby końca, ale ... zaczęła się zabawa w polowanie na gumowego kangurka :):):):)

Wszystkiego najlepszego z okazji dnia św. Walentego !!!!!!!!!!!!

Triumfatorka :):):)

2010-02-14T05:39:00.001Z

Ostatni styczniowy weekend (30 - 31.01.2010), spędziliśmy na międzynarodowej wystawie kotów w Ostravie.

Wybraliśmy się tam z czwórką naszych futrzastych przyjaciół.
Kociaste prezentowały się wspaniale, najbardziej zadowolona jestem z zachowania Cairo, który zaskoczył mnie bardzo pozytywnie. Choć jest już całkiem dorosłym kocurkiem, nie okazał ani cienia niezadowolenia czy zniecierpliwienia - a miał do tego okazję, gdyż jego oceny, gdy stał bok w bok z innymi kocurkami, trwały bardzo długo :) Joy nic sobie z wystawy nie zrobiła i bawiła się wspaniale! Ma do mnie tylko jedną uwagę. Nie mogła się malucha pogodzić z tym, że nie może pozwiedzać lokalu w którym odbywała się wystawa! Przecież tyle się tam działo, a ja za nic nie chciałam jej dać pobiegać! Boni i Beauty to wprawione w wystawowych szrankach damy i zachowywały się tak jak zwykle - odsypiały wszystkie szalone noce i poranki - Boni jak zawsze wdzięcząc się na hamaczku, a Beauty wyciągnięta na cała długość, tuż pod nią :)

Wróciliśmy z tej wyprawy niezwykle usatysfakcjonowani !!!!! No ale po kolei.

Boni zaprezentowała się wspaniale !!!!!! W sobotę wraz z rodzinką (tzn. z córką i wnuczką) podbiła serce sędziego a potem już solo i jego kolegów ... i uzyskała ocenę EX1 CACS, BIV TOTAL, NOM BIS, BIS, BOB II !!!!!!!!!!! Pokonał ją jedynie czarny pers. Była druga na ok. 400 kotów !!!!
Wyobrażacie sobie naszą radość??? BONI zdobyła tytuł Best in Show (najlepszego kota półdługowłosego wystawy) a potem jeszcze BEST of BEST II (druga wśród wszystkich zwycięzców Best in Show) !!!!!!!!!!!! Trudno opisać, co się w takiej chwili czuje ... Byłam tak zakręcona, że nie wiem nawet co się potem działo :):):):)
W niedzielę Boni uzyskała ocenę EX1 CACS i tym miłym akcentem ukończyła tytuł SUPREEM CHAMPIONA !!!!!!!! Najwyższy wystawowy tytuł !!!!

Nasza triumfatorka ... ech ... to była wystawa ! Boni triumfatorka ... ech :)

Na zdjęciu - ze zdobytym w Ostravie pucharem:

Nie bez sukcesów wróciły i pozostałe kociaste :):):)

Amazing Beauty uzyskała oceny EX1 CACIB i EX2 i wróciła do domu jako INTER CHAMPION !!!!!

Debiutująca Daylight Joy pierwszego dnia uzyskała ocenę EX1, zwycięstwo w kolorze zwinęła jej babcia Boni, a nominację norweg ... Trudno. Drugiego dnia uzyskała ocenę EX2. Pięknie się prezentowała, co w mojej ocenie doskonale rokuje na przyszłość i bardzo się podobała :)

Cairo Prince dwukrotnie oceniony został notą EX2, i ani raz nie był ostatni, a do zwycięstwa, szczególnie w niedzielę, miał tylko jeden krok ;) Bardzo się podobał sędziom i jak wspomniałam wcześniej, zachowywał się wspaniale!!!

Zaliczyliśmy ten weekend do jednych z najbardziej udanych w naszym hodowlanym życiu :):):)

2010-01-27T08:59:00.001Z

Wyjrzało Słońce zza chmur ... Skrząc się w śniegu i nabierając blasku wpadło przez okna do naszego domu ... Na kocich mordeczkach od razu pojawił się inny, romantyczno - szelmowski uśmiech :)

Zaczęły kombinować - jak tu umilić wszystkim czas? Co zbroić ?
Marcin został poklepany po głowie przez flirtującą z nim Keirę, Joy brykała z Kariną, Cairo przemyśliwał czy ściany nadają się do chodzenia po nich a Delilah szczekała i ćwierkała na pływające w akwarium rybki ... Każdy kot znalazł sobie zajęcie ;)
Kilka z nich zgodziło się pokazać. No bo dlaczego nie?

W końcu Słońce doskonale pasuje do kociego futerka!

Pokazał się też Tiger. Tiger zostaje z nami ;) Domku szuka już wyłącznie Rocky :)

Nauczanie

2010-01-26T18:57:00.001Z

Babcia Boni uznała, że jej córcia nie dość dobrze wywiązuje sie z roli mamy ... Ale, dobra z niej babcia, więc zamiast zrzędzić - postanowiła niewprawnej córci pomóc. Zaczęła od Delilah, która nie umie pić wody! Podchodzi toto biedne do miski i pije! Kto to widział! Wstyd w rodzinie! Żaden szanujący się Maine Coon z GreenGrove nie pije w ten sposób!

Zdaniem Boni, wodę pić można tylko wtedy, gdy znajduje się w miejscu niekonwencjonalnym. Np. w wannie czy na jej brzegu, albo kapiącą z prysznica, albo przypadkowo rozlaną ... To jest picie! A nie jakieś tam machanie językiem przy misce! Bo kto to widział, by pić językiem!!!! Wodę nabiera się na łapkę i delikatnie zlizuje - do sucha i powtórka!
Tak więc, po przeanalizowaniu problemu, Boni wzięła sprawy w swoje ręce i zaprowadziła swą wnuczkę w miejsce przeznaczone do picia. A Delilah - jak każda grzeczna wnusia, pilnie przykładała się do lekcji!

Odważnie zanużała łapkę w wodzie, chlapała i bawiła sie kółkami na wodzie. Picie z łapy - jeszcze nie jest dopracowane do perfekcji.

Jak nic - będzie potrzebna powtórka ;)

Ot obrazek

2010-01-07T20:11:00.000Z

Czasem koty nic specjalnego nie muszą robić, by uśmiech rozkwitł na naszych twarzach. Wystarczy by były sobą :):):)

Oto co zobaczyłam dosłownie przed momentem. Tiger rozsiadł się wygodnie w psiej misce. Czyżby chciał stać się kolacją ?

:):):)

Do życia ... gotowi ... start !

2010-01-05T20:54:00.001Z

Synowie Panny Lu z miotu E, skończyli niedawno 10 tygodni.

10 tygodni dla Maine Coona, to magiczny moment. Moment, w którym puchata kuleczka przechodzi przeobrażenie ...

Uszka wyciagają się w górę, z dnia na dzień są wyższe, większe. Łapki rosną w zastraszającym tempie! Kocięta wyglądają troszkę tak, jakby chodziły na szczudłach. Ich ciało zaczyna się rozciągać - z dnia na dzień, puchata kulka przeistacza się w długaśną sznurówkę - długi tułów zakończony jeszcze dłuższym ogonem!
Futerko nie nadąża za tymi zmianami i malce tracą całą swoją dziecięcą puchatość. Za to pędzelki na uszkach rosną w zastraszajacym tempie!

Jest to też ten moment, kiedy kociaki zdają sobie sprawę, że poza mamą i rodzeństwem istnieje wielki, niezbadany, czekający na odkrycie, świat! Zmieniają się w małych odkrywców. Z puchatych kulek, trzymających się blisko mamy i znanych sobie kątów zaczynają wyruszać w świat śmigajac we wszystkich kierunkach! Interesuje je dosłownie wszystko! Dlaczego to się rusza, co jest za drzwiami, kto to ich odwiedził, czy szybę można obejść ... Wszędzie muszą wetknąć swoje śliczne noski!

Rozwijają skrzydła przygotowując się do wyruszenia w swoją własną podróż ...

Eye of a Tiger

2010-01-01T11:58:00.001Z

W październiku 2009 roku podziwiałam w internecie zdjęcia pływającego, białego tygrysa bengalskiego - Odina (http://img.dailymail.co.uk/i/pix/2007/05_02/tigerDM2805_468x472.jpg). Zafascynowały mnie jego podwodne miny i zapamiętałam je jako jedyne w swoim rodzaju.

21 października 2009 roku przekonałam się, że nie były jedyne :)

W tym dniu przyszedł na świat maleńki kotek w kolorze zadziwiającym! Wkrótce doszłam do wniosku, że jest czarnym dymnym kocurkiem - pierwszym dymkiem jaki urodził się w mojej hodowli :) Ale mimo swej niezwykłości, to nie jego kolor wzbudził moje największe zdumienie.

Zafascynowała mnie mina tego smyka - mina pływającego Odiego w wersji "mini' :) I tak narodziło się jego imię, Eye of a Tiger. Pasuje do jego wyglądu, jak ulał :)
Nasz mały tygrysek nie jest może zbyt odważny, ani przebojowy, ale tygrysie minki umie stroić! Potrafi też wydawać z siebie w czasie zabawy bardzo głośne, groźne odgłosy!
Wesoła gaduła z niego. Lubi sobie porozmawiać, poopowiadać o trudach poznawania świata. W zabawę wkłada całego siebie, w przytulanki i mizianki wkłada całego siebie, jak ucieka przed czymś strasznym - to też w całości :):):) Pod tym względem jest nieodrodnym symem swej matki - Panny Lu, Panny z Mokrą Głową ...
Tiger nie sypia na zimnych powierzchniach. Co to, to nie! Do spania najlepszy jest gruby koc, ewentualnie pokryty miękką wykładziną drapak, albo podusia ... To tam najczęściej można zastać smyka, którego akurat nigdzie nie widać.
Jest kotkiem ostrożnym. Uważnie dobiera sobie przeciwnika w zapasach. Najczęściej jest nim Rocky - tu przeciwnik jest w pełni porównywalny i zabawa jest przednia. Równie dobrze bawi się z mamą, która daje mu wyraźne fory :):):) Zabawy z maluchami "D" czy innymi dorosłymi kotami ... to nie dla niego ... zaczepiony woli się ewakuować i obserwować akcję z bezpiecznej odległości :)

Jest z niego kotek przylepka, kotek z duszą w oczach ... Kochany maluszek ... ulubieniec dzieci ... Rozpuszczamy go straszliwie ;)

Kilka dni temu, mieliśmy okazję obserwować lekcję, jakiej Lu udzielała swoim synom. Usiedli we trójkę przy najwyższym słupku drapaka i gadali zapamiętale, mru mru, mri, mru, itd. W pewnym momencie Lu jednym susem znalazła się wysoko na słupku, powiedziała "mru" i Tigerek wykonał podobny skok. Rocky odpowiedział mamie ale nie skoczył. Lu zeskoczyła na dół Tiger razem z nią. Pogadali i znowu; najpierw Lu a za nią Tiger i Rocky - hop!!! I zawiśli przez chwilę, we troje na słupku ... Lekcja zakończyła się myciem i karmieniem dzieci :)

Wężogony

2009-12-30T10:41:00.001Z

Maine Coony słyną ze swych długich, puchatych ogonów, odziedziczonych ponoć po praprzodku - szopie praczu :)

Szczęśliwcy mieszkający z nimi też doceniają niezwykły urok tej części kota :)

Ogony te są nie tylko długie i puchate ... Są codowne w dotyku - jak szaliki z najdelikatniejszej wełny ...

W życiu Maine Coona ogon pełni bardzo ważne funkcje!
Przede wszystkim - ogon ściąga na siebie uwagę innych stworzeń! Dzięki temu, zainteresowany futrzastym zakończeniem kota, nie patrzy mu w oczy i nie może poznać jego myśli! Kot spokojnie może rozważyć, co też z tym delikwentem uczynić. Daje mu to czas potrzebny na podjęcie decyzji z rozwagą i spokojem :)

Ogon służy za wabia. Kot, niby przypadkiem spuszcza go w dół z płaszczyzny na której leży. Nie rusza się, tylko końcówka ogona drga ... Nie ma lepszego wabia! Zaraz jakiś naiwny spróbuje szczęścia w polowaniu! A wtedy właściciel ogona zrywa się i rusza do zabawy powalając delikwenta na łopatki!!!
Wystawiony do góry ogon, pracuje jak najlepszy na świecie czujnik wysokości! Dzięki niemu, kot wie, jak wysoko może jeszcze podskoczyć :) Bezpieczne dzięki niemu są nie tylko rysie pędzelki ale i kocia łepetyna :)
Puszysta kita z powodzeniem może zastąpić poduszkę, a w skrajnych przypadkach również ciało człowieka. Można położyć się tak, by znękany troskami kot, mógł złożyć na nim swą skołataną łepetynę do snu ... Gdy człowieka w domu brak, albo biega nie wiadomo po co, kot ćwiczy masaż na swoim włanym ogonie, tak, by potem uszczęśliwić swego ulubieńca ;) Mina jaka temu towarzyszy - nie do podrobienia :)
Funkcji tych jest wiele ... Trudno je wszystkie hurtem wymienić ;)

A czym są wężogony? To jest jedna z tych przyjemności związanych z byciem z kotem, które lubię najbardziej. Są to kocie ogony - koniecznie w liczbie mnogiej, oplecione wokół moich nóg gdy przysiądę na chwilę, lub zatrzymam się ... Kociaste plączą mi się wokół nóg a ich ogony podążają za nimi oplatając mnie splotami ... Ich delikatna puchatość masuje, łaskocze ... Tyle w tym delikatności, radości ...

Czysta przyjemność ...